Σήμερα πήγαινα από Εξάρχεια προς Ομόνοια να πάρω κάτι κασέτες και στο δρόμο είδα κάτι, που πάντα με σοκάρει. Έναν “παπατζή”. Δεν ξέρω γιατί με σοκάρει τόσο. Έχω δει πολλά. Ανθρώπους αιμόφυρτους στον δρόμο, ναρκομανείς ετοιμοθάνατους… Τίποτα δεν με έχει σοκάρει όσο οι “παπατζήδες”. Ξέρω ακούγεται περίεργο… Το φοβερό είναι ότι πέφτω πάνω τους πάντα όταν κάποιος περαστικός έχει μόλις πάρει χαμπάρι ότι έπεσε θύμα απάτης. Ίσως αυτό να με σοκάρει πιο πολύ. Τα θύματα.

“Θα δεις τι θα σου κάνω!” φώναζε σήμερα έξω από το υποκατάστημα της Εμπορικής ο “ανίδεος” περαστικός… “Θα φέρω τα αδέλφια μου και θα σε μαχαιρώσουν απατεώνα!”… Αμέσως θυμήθηκα την πρώτη φορά που είδα κάτι τέτοιο… Ήταν στην Στουρνάρη μια γυναίκα που ήταν λιπόθυμη και φώναζε “Βοήθεια! Αστυνομία! Με έκλεψε!”… μόλις της είχε “φάει” 400 ευρώ. Το πρόσωπό ήταν τόσο κενό που ήθελα να τον φτύσω.

Απορώ πώς άνθρωποι εκμεταλλεύονται την ανάγκη του κόσμο για παραπάνω λεφτά. Απορώ γιατί ο κόσμος δεν μπορεί να καταλάβει ότι θα τον κλέψουν ότι και να κάνει…. κλάιν…

Καιρό είχα λοιπόν να γράψω. Τα λέμε σε κάνα 8μηνο πάλι! Χεχε…

[photo by]