Τι είναι αυτό; (Η ταινία)
Νομίζω θυμάστε όλοι την ταινία που σας ανακοίνωσα το 2007. Ένα χρόνο μετά, ήρθε η ώρα της να ανέβει στο Internet. Η ταινία ανέβηκε και στο Youtube την Παρασκευή, απλά περίμενα την Κυριακή να το βάλω και στο Vimeo (αυτό 1 HD video per week, με έχει τσακίσει)



AnilikosDecember 14th, 2008 at 5:06 pm
Όπως πάντα, με κάνεις να ερωτεύομαι τη φωτογραφία σου…
Είναι απίθανη αυτή η σχεδόν ονειρική διάσταση που δίνεις στις ταινίες σου.
Τα θερμά μου για άλλη μια φορά.

aLejDecember 14th, 2008 at 5:24 pm
Congrats! Απλά πανέμορφο…

Sweet and bitterDecember 14th, 2008 at 6:05 pm
Τέλειο φιλμάκι! Συγκινήθηκα πάλι!
Το έχω ήδη ποστάρει στο facebook!

hamomilakiDecember 14th, 2008 at 7:04 pm
Λυτρωτική η συγκίνηση από το φιλμάκι …
ΕΠειδή πολύ οργή μαζευτηκε …

natassakiDecember 14th, 2008 at 8:08 pm
να σαι καλά, αδερφέ.
ήταν καλή η ώρα που το έβαλες
Φιλιά
και καλή επιτυχία στο καινούριο, κι από εδώ

μο.December 14th, 2008 at 9:02 pm
Εξαιρετικό σενάριο, τελεία φωτογραφία κτλ κτλ.
Συγχαρητήρια.

dzchDecember 14th, 2008 at 9:54 pm
Διπλός ο στόχος.
Συγχαρητήρια.

iliaskountDecember 15th, 2008 at 12:14 am
Πολύ συγκινητικό και πολύ καλή φωτογραφία!
Συγχαρητήρια!

vagelisDecember 15th, 2008 at 3:08 pm
Εξαιρετικό βίντεο! ΜΠΡΑΒΟ, ΜΠΡΑΒΟ, ΜΠΡΑΒΟ!

CortoDecember 15th, 2008 at 5:16 pm
Τόσο απλή και τόσο σπαρακτικά τρυφερή, που ανακινεί όλες μας τις μνήμες, όλα μας τα λάθη..

Κ.Κ.ΜοίρηςDecember 15th, 2008 at 8:10 pm
!!!!!!

DimitraDecember 16th, 2008 at 12:19 am
Απλά υπέροχο

...December 16th, 2008 at 6:15 am
:’)

efiDecember 16th, 2008 at 4:51 pm
THANKS

graoutsoDecember 17th, 2008 at 1:14 am
μπραβο. εξαιρετικό το αποτέλεσμα. Keep it up!

Γιώργος Μ.December 17th, 2008 at 12:00 pm
Συγχαρητήρια !!!
Το άνοιξα στο γραφείο μου και παρά τα 60 χρόνια μου … βούρκωσα και … το χάρηκα.
Θα πρέπει να το δουν όσοι έχουν ακόμη τους γονείς τους…. αλλά και όσοι είναι … νέοι.
Ένα μικρό .. φωτάκι στο παχύ σκοτάδι των ημερών.
Ευχαριστώ. Γ.Μ.

GEOPYXDecember 18th, 2008 at 3:03 am
Τεχνικά (φωτογραφία,μουσική,σκηνοθεσία)άρτιο,με βάση τις ελάχιστες γνώσεις μου.
Θεματολογικά,διορθώστε με αν κάνω λάθος,είναι αναφορά στο “χρέος” των τέκνων προς τους γονείς. Στην παρούσα φάση της ζωής μου,η άποψή μου για αυτό το “χρέος”,είναι:
“ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ;!;!;!…”

Δημήτρης ΓλέζοςDecember 18th, 2008 at 12:18 pm
Υπέροχο.

jorgeDecember 18th, 2008 at 12:42 pm
Στο αρχικό travelling της κάμερας με τους τίτλους, μόλις δείχνει το πλάνο στο βάθος… κήπο… αντανακλάται στη μεταλλική πόρτα ένα διερχόμενο αυτοκίνητο. Είναι το μοναδικό σχόλιο που θα μπορούσε να κάνει κάποιος… κακοπροέραιτος!
Πολύ όμορφη δουλειά, συγχαρητήρια. Το συναίσθημα κυριαρχεί, η τεχνική αρτιότητα όμως κι αυτή παρούσα!

Σ.Κ.December 21st, 2008 at 3:02 am
Μου άρεσε πολύ αυτή, την θυμόμουν που την είχα δει στο σινεμά.
Σήμερα είδα και την νέα σου ταινία, πριν το Bankbang, πολύ καλή!
Είσαι εξαιρετικός!
ΥΓ. Πρώτη φορά είχα ακούσει για σένα από έναν γείτονά σου, που μένει απέναντι, όταν γυρίζατε μια διαφήμιση για τράπεζα και είχατε χρησιμοποιήσει και το σπίτι του (του κοινού μας γνωστού)

Natasa H.December 22nd, 2008 at 10:14 am
Poli omorfo, poli siginitiko…to afierono ston patera mou pou “efige”…

mariaDecember 22nd, 2008 at 2:45 pm
Τέλειο!!!! Τόσο μικρό μα ένα τόσο μέγάλο δίδαγμα για όλους μας. Υπέροχο…..

lilyDecember 22nd, 2008 at 9:10 pm
Δεν εχω λογια πραγματικα σε μια εποχη που ολοι ειμαστε τοσο αγριεμενοι ……..
και ξεχναμε τοσο απλα και ευκολα πραγματα……
καντε κατι γιατι οταν φυγουν ……ειναι πολυ αργα……

BabisDecember 22nd, 2008 at 10:06 pm
Ανατρίχιασα.. τα σέβη μου στο δημιουργό..

Vasiliki KallianiDecember 23rd, 2008 at 12:02 am
Είναι εκπληκτικό!!
Ανυπομονώ να δω και άλλες ταινίες σου!!

Γ.Χ.December 23rd, 2008 at 11:46 am
Με έκανες να θυμηθώ και να σκεφτώ… Σ’ ευχαριστώ!
Έχεις όλα τα χαρακτηριστικά για να συνεχίσεις να δημιουργείς και να ευαισθητοποιείς. Σου εύχομαι μόνο να μην ξεχάσεις…
Καλές γιορτές

gasp!December 23rd, 2008 at 6:59 pm
anatrixiasaa!!!
bravo!! h leptomereia 3upna th nohmosunh !!!

fknevrDecember 23rd, 2008 at 11:55 pm
Σου είμαστε ευγνώμονες που μας θύμισες τι είναι αυτό…

GabrielDecember 24th, 2008 at 11:10 am
είναι ανατριχιαστικό. από τα σχόλια κατάλαβα ότι υπάρχουν κι άλλες. Που μπορώ να τις βρω;
Να είσαι καλά. Όχι για σένα ή για εμάς. Για την ιστορία!!

MtumiDecember 24th, 2008 at 1:44 pm
Ωραία. Μπράβο.

karolosDecember 24th, 2008 at 6:31 pm
Απλα τελειο.Το καλυτερο διδαγμα για ολους μας.

Γιώργος Βάξ.December 25th, 2008 at 12:13 pm
Αυτό που είμαστε είναι οι αναμνήσεις μας…αυτές μας ολοκλήρωσαν…, άν τις ξεχάσουμε χάνουμε την ανθρωπιά μας, αφού θα έχουμε ξεχάσει και να νιώθουμε..
Ευχαριστούμε, όλοι θεωρώ, που το χάρισμα σου το μοιράζεσαι μαζί μας με τις υπέροχες δημιουργίες σου.
Να είσαι πάντα καλά

arisDecember 25th, 2008 at 5:52 pm
Και τώρα που γράφω το σχόλιο ακόμα δακρυσμένος είμαι…

NikosDecember 25th, 2008 at 6:30 pm
Κάτι τόσο λίγο και απλό μπορεί να περιέχει τόσο ουσία. Μπράβο!

KOSTISDecember 27th, 2008 at 8:04 pm
Ισως το πιο αξιολογο βιντεο που εχω ποτε δει στο διαδικτυο. Για ολους εμας που κατηγορουμε μονο τους μεγαλυτερους και ποτε τους εαυτους μας, για τις δυσκολιες επικοινωνιας με τους ανθρωπους που μας εφεραν στη ζωη… Και ισως ποτε δεν φανηκαμε ανταξιοι να τους προσφερουμε μια ασημαντη ευκαιρια να απολαυσουν το δημιουργημά τους. . . Τους ιδιους μας τους εαυτους…Μπραβο φιλε, συγχαρητηρια

dim juanegroDecember 28th, 2008 at 12:46 am
Πόσες στιγμές χαρίζουμε μια αγκαλιά σε όσους είναι δίπλα μας, μέσα μας; Έτσι απλά. Μια αγκαλιά, σαν περίεργο παιχνίδι, χωρίς να κρύβεις στο πίσω μέρος του μυαλού σου την ανταλλαγή. Ακόμα μια εισπνοή, ακόμα μια εκπνοή και μια ζωή σαν να είναι κήπος, με δίχως “μήπως” και θεραπείες για τα “πρέπει”… ο ουρανός ο λαμπερός όλα τα βλέπει…
Για μια στιγμή, αυτή την στιγμή, η αγάπη είναι η αντοχή και η αποχή ταυτόχρονα, η θυσία και η εξορία, η ερώτηση και η απάντηση, η ίδια η ζωή ασπρόμαυρη ή με χρώμα. Τί είναι αυτό; Το “ένα” είναι. Εσύ κι εγώ. Η ευγνωμοσύνη και η λαχτάρα. Το πάθος και το λάθος. Υπέροχη η ταινία σου. Σαν πάθος και απομάκρυνση από το λάθος. Σαν αγκαλιά. Υπέροχα τα χρώματα και οι φωνές. Μαγεύτηκα.

Haris KDecember 28th, 2008 at 1:39 am
Ήταν σαν να κοιτάζω τον εαυτό μου σαν απλός παρατηρητής…..και μπροστά στα μάτια μου να ξεδιπλώνεται μια σκηνή που έχω ζήσει τόσες πολλές φορές μέχρι σήμερα…εγώ να χάνω την αυτοσυγκράτησή μου …τόσο άδικα και εύκολα…
Θα έχω πάντα αυτό το video στο μυαλό μου από εδώ και μπρός…..και σας ευχαριστώ για την ειλικρινή εικόνα που μας δείξατε.
Νομίζω οτι η γενειά μας έμαθε να τρέχει γρήγορα..να ανέρχεται επαγγελματικά γρήγορα (έστω και σαν επιθυμία)…να αγαπά ξανά και ξανά γρήγορα και σαν φυσικό επακόλουθο να εξαντλεί την υπομονή και την μνήμη της γρήγορα….Κάπου στο ενδιάμεσο χάνει την ανθρωπιά της και την ουσία της ζωής, που υπάρχει στην άδολη αγάπη που ευδοκιμεί μέσα στην οικογένεια…
Ίσως αυτό είναι το τελικό στάδιο στην ζωή, πριν αισθανθείς οτι είσαι πλέον μόνος…χωρίς τους ανθρώπους που σε έφεραν στην ζωή να σε προστατεύουν και να πασχίζουν να σε συμβουλέψουν σε κάθε σου βήμα …είτε γνωρίζουν την λύση στα προβλήματά σου είτε όχι. Και εμείς πρέπει να θυμόμαστε την άδολη αγάπη τους σε κάθε μοναδική στιγμή που απομένει μαζί τους…ακόμα και εάν είναι η ίδια παιδική απορεία που ολκληρώνει τον κύκλο της ζωής.

kvstasDecember 29th, 2008 at 1:31 am
Dyo merikes paratiriseis. Proton, senariaka pasxei. Vasizetai se ena kalo evrima, to opoio omos den ekselissetai. Diladi einai “trypa” o pateras na rota, kai meta apla na fevgei kai na fernei ena imerologio pou dinei akrivos tin eskgisi- kataliksi.
Texnika, oraia atmosfaira, oraia mousiki, alla to spourgiti vrazei mati oti einai computerised.
Den einai apo tis kaliteres sou, thelo na eimai eilikrinis mazi sou

nkDecember 29th, 2008 at 11:49 am
όσες φορές κι αν το δω, δακρύζω!

LambrosDecember 29th, 2008 at 11:59 am
EGO XORIS NA EXO GNOSEIS SKINO8ESIAS KAI KINHMATOGRAFOY, ARA DEN MPORO NA TO KRINO OS EIDIKOS PARA MONO OS 8EATHS MESOY EPIPEDOY, TO VRIKA FOVERA EURIMATIKO, OXI GIA TIN OMORFI FOTOGRAFIA I GIA TIN GLYKIA MOUSIKI EPENDISI OUTE GIA TO TRYK ME TO AUTOKINITO POY KA8REPTIZETAI STIN PORTA, ALLA GIA TO MYNHMA POY 8ELEI NA PERASEI.
NOMIZO POS OSOI TO DOUN DEN PREPEI NA MEINOYN STO TEXNIKO MEROS POY GIA MENA EINAI POLU KALO ASXETOS EAN EXEI KAI MERIKES TRYPES POU EIPAN MERIKOI OPOS PX TO DIGITAL SPOURGITI.
OLO TO 8EMA EINAI TO MYNHMA, NOMIZO POS OPOIOS TO EIDE PREPEI NA TO KATALABE KAI DEN XREIAZETAI NA TO ANALYSO, EINAI SYMANTIKO OTI TO MYNHMA DEN EINAI MONODIASTATO, DHLADH DEN AFORA MONO TON PATERA H TON GIO, AFORA TOYS DYO, KAI SIGOURA AFORA TON PAPPOU KAI TON EGGONO…..
ELPIZO NA MAS VAZEI OLOUS TOYLAXISTON SE SKEPSI AYTO TO KALOGYRISMENO TAINIAKI, AN KAI KALO 8A EINAI EKTOS APO SKEPSI NA MAS VALEI NA KANOYME KAI PRA3EIS….

meniDecember 29th, 2008 at 7:15 pm
para poly kalo!!!etsi gia na min ksexnane oi palioteroi kai na mathenoun oi neoteroi!!!!!!!!!

ΝικολαςDecember 30th, 2008 at 2:15 pm
αντιπελάργηση

ΦιλόλογοςDecember 30th, 2008 at 4:38 pm
Εξαιρετικό, αν σκεφτεί κανείς το πόσοι λίγοι έχουν την ευαισθησία να ασχολούνται ακόμη με τέτοια θέματα. Όμως, από αυτό που είδα ένιωσα πως έχεις πολύ μεγαλύτερες δυνατότες από αυτές που δείχνεις. Μπορούσες να εμβαθύνεις περισσότερο. Είναι μεγάλο βήμα οι ταινίες σου, και εύχομαι να συνεχίσεις. Μην χάσουμε την ψυχή μας, που τελικά είναι το μόνο πράγμα που μας ανήκει πραγματικά, την ανθρωπιά μας που είναι το μόνο πράγμα που μας ξεχωρίζει από τα ζώα, τα συναισθήματά μας που μόνο αν τα βιώνουμε έχουν αξία… Σ’ ευχαριστώ.

panDecember 31st, 2008 at 12:11 am
Yperoxo , posi agapi pisw apo tin epithetikotita
poso katharo k kateuthian stin kardoula ! bingo
yperoxo s euxaristo

Jim giannDecember 31st, 2008 at 8:58 pm
Σε ευχαριστούμε,
μέσα απο λίγες στιγμές δίνεις το νόημα μιας ολόκληρης ζωής.

e-vaggosDecember 31st, 2008 at 9:26 pm
μια εικόνα …χίλιες λέξεις… και μηδέν λέξεις…χιλιάδες εικόνες..νοήματα.. αυτό έχω να πώ. εξαιρετικό, συγκινητικό και πάνω απ’ολα ανθρώπινο…καθώς ζούμε σε μία κοινωνία όπου όλα έχουν ισοπεδωθεί….όπου οι άνθρωποι…δε κοιτάζουν παρα την επιφανειακή πλευρά των πραγμάτων.

Hercules TellidisJanuary 1st, 2009 at 6:12 am
agorina/koritsara(epeidh mou to postarane to video kai den kserw ti ginetai me ola ayta)
to video to eixa dei prin kairo prin apo mia tainia sta village a8hnas ston renth.
liga 8a s pw. eimai 23 xronwn mantraxaleos… kai den eimai kai idiaitera eysygkinitos..
twra, opws kai tote p eimoun me tin kopela m, exw vourkwsei kai exw kataferei na krathsw ola ta dakrya m ektos apo 1 pou kylise sto aristero m magoulo.Einai apan8rwpa wmo to na sou prosferoun tin alh8eia mprosta s etsi.Gymnh kai o3eia! Ayto omws xreiazontai ta perissotera atoma shmera ta opoia exoun f8arei ta koinwnika-oikogeneiaka desma tous..Einai poly eykolo na plhgwsoume an8rwpous konta mas kai poly dyskolo na kleisoume aytes tis plhges.. asxeta an oi perissoteroi apo tous plhgw8entes tis paravlepoun..
Ta sygxarhthria m gia ena apsegadiasto pneymatika clip.
p.s. paw na skoupistw…

ioannis tsiofasJanuary 1st, 2009 at 9:40 am
πολυ ανθρωπινο,και υπεροχο. και ειναι υπεροχο διοτι καταλαβες την απλοτητα του θεματος.γιαυτο εισαι αξιος.διοτι το θεμα ειναι να καταλαβαινει κανεις την δυσκολια της κατανοησης του απλου.και εσυ την εβγαλες στοην ταινια. σε ευχαριστω γιατι μου εκανες και δακρυσα. καλη χρονια και περιμενω και αλλα τετοια!!!!!!!!!!!!!!!!!

ThanasisJanuary 5th, 2009 at 12:19 am
Παρα πολυ καλο !!!!

ProkroustJanuary 5th, 2009 at 10:02 am
Αν είσαι άνθρωπος πραγματικά θα συγκινηθείς! Απλά ΕΥΓΕ!

EFMJanuary 5th, 2009 at 12:13 pm
ΜΟΝΑΔΙΚΟ!!!!
Mε κάνει πραγματικά να θυμώνω με τον εαυτό μου που τόσο άδικα φωνάζω καθημερινά στον πατέρα μου για τα πιο απλά πράγματα,όταν ξέρω ότι αν δεν υπήρχε εκείνος δεν θα είχα καταφέρει τίποτα στη ζωή μου.
Συγνώμη μπαμπά αν και ξέρω ότι με έχεις συγχωρέσει ήδη….

geoJanuary 5th, 2009 at 3:53 pm
…oses fores kai na to dw me syginei to idio… bravo re xana

pavlosJanuary 5th, 2009 at 6:42 pm
Na se exei file o Theos kala pou ma xypnas ores-ores.

NefellyJanuary 5th, 2009 at 10:59 pm
Den exw logia… Bravo!

ipirotisJanuary 6th, 2009 at 11:15 pm
ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ….

ARGIRISK.GRJanuary 7th, 2009 at 12:02 pm
ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΗΜΟΥΝΑ ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ ΘΑ ΕΘΡΕΙΣ ———Η ΣΟΦΟΤΕΡΗ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΕΡΗ ΠΑΡΙΜΟΙΑ

lefterisJanuary 7th, 2009 at 1:14 pm
bravo sou!!!

VaggelisJanuary 7th, 2009 at 5:46 pm
Συγκινήθηκα… δεν το περίμενα αλλά …έγινε. Να ‘σαι καλά.

nikosJanuary 8th, 2009 at 10:57 am
apithano mas siginises

ChristinaJanuary 8th, 2009 at 5:26 pm
Eisai teleios…opos to apodoses einai akrivos auto pou simbainei stin pragmatikotita…Makari na katalavainame oloi prin ginei auto…o ekneurismos…makari!

ChristosJanuary 9th, 2009 at 3:46 pm
Πολύ ωραίο! Μπράβο!

Magissa KirkiJanuary 9th, 2009 at 8:08 pm
Απλά συγκινήθηκα…..μακάρι να ήμασταν όλοι έτσι

ApostolosJanuary 9th, 2009 at 8:46 pm
Απλα υπεροχο. Μια οαση στον σκληρο κοσμο του σημερα.

tsoutsounobiosJanuary 9th, 2009 at 11:59 pm
καλα φιλε μεγαλη παπατζα !!!! η χειροτερη μαλακια που ειδα ποτε μου ….το ηθικο διδαγμα ειναι για τον πουτσο και ολα τα παραπανω σχολια τα λενε αδερφες ,πουστακια & λεσβιες !!!! ειστε ολοι για τον πουτσο ….. μακραν και με διαφορα !!!

ΛεαJanuary 10th, 2009 at 4:51 am
Υπέροχη φωτογραφία αλλά δεν νομίζω ότι υπάρχουν τέτοιοι γονείς… 21 φορές;; Ούτε με σφαίρες!
PS Λυπάμαι πολύ που ποστάρω αμέσως μετά τον… πισινό μου.

cpilJanuary 10th, 2009 at 3:04 pm
@tsoutsounobios Επιτέλους φίλε! Είπες την αλήθεια!!
@Λεα, οι 21 φορές δεν νομίζω να ήταν μέσα σε 5 λεπτά…

fknevrJanuary 10th, 2009 at 11:02 pm
Magka me to vrwmostoma archise i anoia soy kai akoma den to pires xambari? Archises idi na metras poulakia…

gkakasJanuary 11th, 2009 at 2:03 am
Ωραία φωτό, όχι άσχημο (αν και όχι πολύ γενικό) το μήνυμα, αλλά δεν περνάει έτσι..
Το σενάριο έχει πρόβλημα όπως και αν το δω:
α) Πολύ μασημένη τροφή δίνει. Πρέπει να κλείνει πριν το βιβλίο και … ο νοών νοείτο
β) Αν επιμένει κανείς να το μασήσει πρώτα, να δώσει μια διαφορετική διέξοδο στη λύτρωση (δεν είναι δύσκολο να σκεφτεί κάποιος 4-5 διαφορετικούς, πιο συμπαγείς τρόπους). Δηλαδή, προσωπικά στο τέλος μένω με την απορία: Τελικά ο παππούς γιατί το έκανε; για να του σπάσει τα @@@@ (δεν έχω σκοπό να βωμολοχήσω, αλλά αυτή είναι η πιο κατάλληλη έκφραση που βρίσκω). Αν το έκανε γι αυτό το μήνυμα είναι άλλο: “Τελικά δε θα έπρεπε να έχουν ελαφρυντικά οι πατροκτόνοι;”
“tsoutsounobios” παρά το πλούσιο λεξιλόγιό σου και την ευρύτητα των θεμάτων που καλύπτεις με μόλις 4-5 μικρές προτάσεις… χάνεις το δίκιο σου

JohnbestJanuary 11th, 2009 at 2:57 pm
Πάρα πολύ καλή και με Τρομερό Δίδαγμα

christos skordasJanuary 11th, 2009 at 6:57 pm
τιποτα παραπανω απο μια λεξη..υπεροχο!!!

NardJanuary 12th, 2009 at 10:37 pm
…Γιατί η ζωή μας είναι αυτές οι μικρές λεπτομέρειες που συχνά ξεχνάμε…
Ευχαριστώ

NikosJanuary 12th, 2009 at 10:41 pm
Ευχαριστούμε πολύ για τον κόπο σου.
Νάσαι καλά, να τροφοδοτείς με αυτή την ποιότητα !!!

dimitriatorJanuary 13th, 2009 at 1:11 am
με συγκινησες. σε ευχαριστω.

Απόστολος Κ. ΓάτσιαςJanuary 13th, 2009 at 1:37 am
Υπάρχουν πολλά πράγματα που “διδάσκουν” στο κάθε περιβάλον γύρω μας. Ωστόσο, γύρω από το ζήτημα των ανθρωπίνων σχέσεων, ελάχιστα “πράγματα” ή πράξεις δύνανται να διδάξουν επιτυχώς. Τό ταπεινό και ευφυές σκηνοθέτημά σας, το πράττει τούτο με άριστο τρόπο, όθεν αυθορμήτως Σας υποβάλλω θερμά συγχαρητήρια,
Ιερ. Απόστολος Κ. Γάτσιας, Καθηγητής, ΔΣ Ενώσεως Συγγραφέων Ευρώπης,
Ιδρυτής του Αυτόνομου και Ανεξέλεγκτου Ψυχοϊστορικού Εργαστηρίου Γεωπολιτικών Ερευνών και Συστηματικών Τεκνηριώσεων για τις Εξωγήϊνες Δραστηριότητες και τις Ανθρώπινες Σχέσεις.

ChrisJanuary 13th, 2009 at 12:22 pm
Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ

ILIASKJanuary 13th, 2009 at 2:57 pm
Τέλειο φιλμάκι! BRAVO

ΘοδωροςJanuary 13th, 2009 at 9:19 pm
Το “ΜΠΡΑΒΟ” μου φτωχό…. αλλά δεν βρίσκω λέξεις

Sid DelarJanuary 14th, 2009 at 12:55 am
Λίγα λεπτά που αγγίζουν την ψυχή και σε αφήνουν για ώρες να στοχάζεσαι

omniman-StathisJanuary 14th, 2009 at 6:13 am
Ποσο δυσκολο ειναι να συμπεριλαβεις ενα συναισθημα σε μια κινουμενη εικονα και να το νιωσει ο απεναντι;Παρα πολυ ωραιο.
Καλημερα

MarthaJanuary 14th, 2009 at 9:29 am
ανεκδιήγητο για να μην ξεχνάμε

StavroulaJanuary 14th, 2009 at 3:16 pm
Εξαιρετικό και πολύ συγκινητικό!!!!! Ότι και να πει κανείς είναι λίγο ……… Συγχαρητήρια

DimitrisJanuary 14th, 2009 at 5:14 pm
Οταν ήταν η κόρη μου μικρή( τώρα έναι 14 ετών) μου είπε μια μέρα: Μπαμπά σ’αγαπώ. Τη ρώτησα γιατί. Μου απάντησε : μα γιατί σ’αγαπώ.
είναι πολλές φορες (όπως τότε) που νοιώθω (όπως τώρα με το φιλμάκι αυτό) ότι τα μικρά είναι σπουδαία.
Αυτά

ΒΟΥΖΑΞΑΚΗΣ ΔΗΜΟΣJanuary 14th, 2009 at 9:27 pm
…μια μέρα έπιασα μια μύγα μόνο και μόνο για να την δει η 2 χρονών κόρη μου από κοντά …
την καλοκοίταξε και με ρώτησε “μπαμπά..μιλάει”.
Αυτήν την αθωότητα της θα τη κουβαλάω πάντα μέσα μου, για να μπορώ να συγχωρέσω αν χρειαστεί στο μέλλον.
Όπως ο Πατέρας μου, που όταν μου έγινε αυτή η ερώτηση είχε ήδη κλείσει 1,5 χρόνο που πέθανε και πάντα με συγχωρούσε όσο σκλήρα και αν του φαιρόμουνα…φαίνεται είχε κρυμμένες στην καρδιά του πολλές τέτοιες στιγμές.
Συγχαρητήρια.

beilyJanuary 14th, 2009 at 9:58 pm
ΤΟ ΑΣΧΗΜΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΠΟΥ ΧΑΣΑΜΕ Η’ ΧΑΝΟΥΜΕ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΣΤΟ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΟΥΜΕ Η’ ΕΠΑΝΑΦΕΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΣΧΕΣΗ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ ΤΟΥΣ ΑΓΑΠΑΜΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΙΩΘΟΥΜΕ, ΓΙΑΤΙ ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ ΤΟ ΘΕΩΡΟΥΜΕ ΔΕΔΟΜΕΝΟ KAI TO ΠΑΡΑΜΕΡΙΖΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ.
ΩΣΠΟΥ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΞΥΠΝΑΜΕ ΜΕ ΤΗΝ “ΑΠΩΛΕΙΑ” ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΝΟΧΗ ΤΗΣ.
ΠΟΥ ΑΠΛΩΣ ΜΙΑ ΚΟΥΒΕΝΤΑ , ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΘΑ ΑΡΚΟΥΣΑΝ.
ΣΥΧΝΑ ΘΑ ΠΡΟΤΙΜΟΥΣΑ ΝΑ ΗΜΟΥΝ ΤΟ ΣΠΟΥΡΓΙΤΙ……

ntina avagianouJanuary 15th, 2009 at 11:11 am
δεν εχω λογια!!! τοσο μικρο και γεματο συμαισθημα σα μια σταγονα δροσερο νερο

anonymityForGoodJanuary 15th, 2009 at 2:50 pm
Ωχ, δάκρυσα, ευχαριστώ.

Avraam KoenJanuary 15th, 2009 at 2:55 pm
Εξουθενωτικά υπέροχο

iliana M.January 15th, 2009 at 4:19 pm
Την είδα ως ταινία μικρού μήκους πριν καιρό και έιχα μείνει έκπληκτη!!! Σήμερα κυριεύομαι από άνάλογα συναισθήματα ίδιας εντάσεως. Νομίζω πως απ τη στιγμή που ο χρόνος δεν μείωσε στο παραμικρό την ένταση των συναισθημάτων, η αξία της (για μένα τουλάχιστον) είναι μοναδική!
ΕΥΓΕ!!!!

ΛευτέρηςJanuary 15th, 2009 at 8:42 pm
ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ!!!!!!!!!!!!! Απ’ όλες τις απόψεις. Πάντα τέτοια μικρά νησάκια…….

varonosJanuary 15th, 2009 at 8:54 pm
Thx. Poly kalo file. 8a mou epitrepseis na to valo sto site mou ee?

cpilJanuary 15th, 2009 at 9:01 pm
@varonos Εννοείται! Αρκεί να βάλεις τα απαραίτητα link κλπ κλπ…

ΑντώνηςJanuary 16th, 2009 at 9:26 am
- Πρώτα χάρηκα που σε ξανα-συνάντησα τόσα αναπάντεχα, & μετά με βούρκωσε η ευαισθησία σου. Να είσαι καλά να κινείς τις ψυχές μας, ( ένας Μανωλικός ).

λεωνίδαςJanuary 16th, 2009 at 10:12 am
Τέλειο !!!
Πολύ τρυφερό… Μας φέρατε πίσω, στα χρόνια της αθωότητας, που τόσο μας λείπουν, ειδικά σήμερα… Αυτή η εποχή, είναι τόσο “λογική” και αλλά και τόσο στερημένη από τα μεγάλα μηνύματα…κάποιοι για κάποιο λόγο, μας πήραν ό,τι πιο όμορφο είχαμε μέσα μας… μας πήραν το μυαλό μας, μας πήραν τα όνειρά μας και τα έκαναν videoclips Μας στέρησαν ακόμα και την ανάγκη να εκφραζόμαστε ανθρώπινα;… και σεις, μέσα σε 3 ή 5 λεπτά μέσα, μας δείξατε ότι υπάρχει ακόμα ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ μέσα του, με τα αισθήματα, την τρυφερότητα, την απέναντη αγάπη, χωρίς συμψηφισμούς και δεύτερες σκέψεις, χωρίς “αγκομαχητό” Σας ευχαριστούμε
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ

sparkyJanuary 16th, 2009 at 4:39 pm
mou leipei o pateras mou, fxaristo re file , tha pio ena ouiski stin ugeia sou.

VassilisJanuary 16th, 2009 at 6:19 pm
Είναι δύσκολο να μεγαλώνεις γονείς. Ευχαριστώ!

StefanosJanuary 17th, 2009 at 1:04 am
Ti (apistefto video) einai afto?
S’afto to video eida ton eafto mou, opws sigoura kai polloi alloi.
Kineis vathia synaisthhmata kai exeis poly dynath eikona.
Kati mou leei oti kapoia stigmh tha doume th douleia sou kai se megalyterh othonh.
Kalh synexeia.

Panos-BerlinJanuary 17th, 2009 at 12:47 pm
Σ΄ευχαριστούμε, φίλε, που μας ξεγυμνώνεις, εμάς τους μοντέρνους, τους πολυσπουδασμένους, τους βιαστικούς, τους βέβαιους, τους ….
Μόνο αν διαπιστώσουμε τη “γύμνια μας”, ίσως μπορέσουμε να γίνουμε κάτι, να φερθούμε κάπως και κυρίως να φανούμε χρήσιμοι σε κάποιους και και σε κάτι.
Προσωπικά σ’ευχαριστώ!

ThodlakJanuary 17th, 2009 at 1:25 pm
Συγχαρητήρια για την υπέροχη ταινία.Πραγματικά μου δημιούργησε έντονα συναισθήματα, σου εύχομαι πάντα υγεία για να δημιουργείς.
Θοδωρής Λακιώτης

daphneJanuary 17th, 2009 at 6:04 pm
telio !
siharitiria !
sefharisto !

strangerJanuary 18th, 2009 at 2:20 pm
otan eimaste paidia eimaste toso glyka, athwa k agna se ola….
ti sto kalo ginetai otan megalwnoume???
apisteuto filmaki, me aggikse pragmatika!
euxaristw giati yparxoun tetoio anthrwpoi pou mporoun mesa se liga lepta na kleisoun mia zwi!

nobody...January 18th, 2009 at 7:05 pm
poli oraio to videaki apo texnikis apopsis….
to minima pernaei efkola ston theati me afto to aplo paradeigma….
aplo lito k aperito…. koinos IPEROXO.
EFXARISTO…

Λευτέρης ΚαραπαναγιώτηςJanuary 18th, 2009 at 8:11 pm
πάρα πολύ καλό φιλμάκι… μας θυμίζει αυτά που ξεχνάμε τις περισσότερες φορές ….. ίσως τα πιο απλά πράγματα….

KrissiJanuary 18th, 2009 at 11:23 pm
They may forget what you said, but they will never forget how you made them feel.
This was truly heart felt and beautiful.

Nicolas KarapatakisJanuary 19th, 2009 at 12:51 am
ΕΧΩ ΕΝΑ ΓΙΟ 3 ΧΡΟΝΩΝ Κ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΤΟ ΕΙΔΑ ΤΟ ΦΙΛΜΑΚΙ, ΣΑΣ ΛΕΩ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΟΤΙ ΑΛΛΑΞΕ ΤΗΝ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΜΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ. ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ…ΜΕ ΚΑΝΑΤΕ ΝΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΩ ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ.

Δημήτρης.January 19th, 2009 at 8:14 am
ΜΑΘΗΜΑ ΖΩΗΣ.
Σ’ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, μου έφτιαξες την μέρα μου.
Μήν σταματάς.

alikiJanuary 19th, 2009 at 10:59 am
ΟΝΤΩΣ ΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑ ΖΩΗΣ , ΠΟΥ ΟΜΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΒΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙΣ..ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΩΝ
ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ

SpiroJanuary 19th, 2009 at 4:13 pm
Συγκινιτικό και υπέροχο απ όλες τις απόψεις !
Μπράβο !!!

NevarJanuary 19th, 2009 at 7:14 pm
Iperoxo apotelesma vgalmeno mesa apo psixi…

harris vadenJanuary 19th, 2009 at 9:01 pm
kalispera.eimai 35 etwn,elaxista ews katholou diavasmenos,eiami apo autous tous axestoys pou vlepoun rampo,vantam,kai ollo kati teties ahdies.sas milaw eilikrina den dakreisa !!!!EKLAPSA,MPRAVO APLA YPEROXO!!!

βασωJanuary 19th, 2009 at 9:25 pm
Πολυ δυνατό, μπραβο σου!!!

DenTrivJanuary 20th, 2009 at 12:43 am
…καλά έκανες και το τέλειωσες ΕΚΕΙ! Είναι πολύ πιό οδυνηρό να μη μπορείς να ΤΟΥ δείξεις τη μεταμέλειά σου γιατί…έχει ήδη “φύγει”!

LefterisJanuary 20th, 2009 at 1:00 am
Nasai kala gia ta synaisthimata pou mas ksipnises kai taxoume apokopsei entelws…Dystyxws…opws kai tous anthropous pou mas agapane….
Yperoxo video, panemorfo meros, iremo kai i mousiki apla apo allo kosmo, mageftiki.
Synexise etsi.
Sefxaristw poly.

TheodoreJanuary 20th, 2009 at 8:24 am
Καταπληκτικό το βίντεο. Makes you think….

ΦάνηςJanuary 20th, 2009 at 9:53 am
Είναι τυχαίο που τόσοι άνθρωποι συγκινήθηκαν, έκλαψαν, μελαγχόλησαν, πόνεσαν και “γλύκαναν” με αυτό το φιλμάκι; Πότε είναι η τελευταία φορά που είδαμε τόσους διαφορετικούς ανθρώπους να συμφωνούν αβίαστα σε ένα μήνυμα, να το υιοθετούν, να το ζηλεύουν, να εκδηλώνουν την πρόθεση να το φυλάξουν και να το μιμηθούν;
Τι έχουμε πάθει όλοι και αδιαφορήσαμε έτσι;
Πώς φτάσαμε εκεί;
Μας αρέσουμε πραγματικά;
Άριστο το φιλμάκι. Α Ρ Ι Σ Τ Ο !!!
Με τίμησες σαν θεατή. Επιφυλάσσομαι να στο ανταποδώσω στο μέλλον στις αιθουσες. Ευχαριστώ

CONSTANTINOSJanuary 20th, 2009 at 11:12 am
σε ευχαριστώ που με έκανες να θυμηθώ πράγματα παλιά αλλά και σημερινά

NouliJanuary 20th, 2009 at 1:58 pm
ΚΙ ΕΜΕΝΑ Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΣΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΕ ΡΩΤΟΥΣΕ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΙ ΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ, ΜΠΕΡΔΕΥΕ ΤΙΣ ΕΠΟΧΕΣ, ΤΙΣ ΓΙΟΡΤΕΣ, ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ, ΟΛΑ, ΚΙ ΕΓΩ ΝΕΥΡΙΑΖΑ … ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΕΧΑΣΑ, ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΟΥΣΑ, ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΜΕ ΕΝΑ ΨΕΜΜΑ. ΑΔΕΙΑΣΑ ΧΩΡΙΣ ΓΟΝΙΟΥΣ.

ΔημήτριοςJanuary 20th, 2009 at 6:04 pm
Άψογο, εύγε!

PATJanuary 20th, 2009 at 10:34 pm
Στάθηκα, σκέφθηκα, συγκινήθηκα – δεν ξεχνιέται – συγχαρητήρια.

MustafaJanuary 20th, 2009 at 11:52 pm
Εξαιρετικό!
Η μητέρα μου λέει? Μια μητέρα μπορεί να αυξηθεί 10, αλλά 10 δεν μπορεί να φροντίδα για μία μητέρα.
Η ιστορία σε αυτή την ταινία μου θύμισε αυτό.
Και μου άρεσε πως αυτό το συναίσθημα και η ιδέα παρουσιάζεται εδώ σε αυτήν την ταινία. Τεχνικά και δημιουργικά.
Ο αδελφός σου, Mustafa
Τι είμαι; Τι είμαι; Τι είμαι;

fyugjakhlJanuary 21st, 2009 at 6:24 am
katapliktiki tainai, an kai mikri eipe polla!!!

CROSSJanuary 21st, 2009 at 6:56 am
ΚΙ ΕΜΕΝΑ Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΜΕ ΡΩΤΟΥΣΕ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΙ ΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ,
ΜΠΕΡΔΕΥΕ ΤΙΣ ΕΠΟΧΕΣ,
ΤΙΣ ΓΙΟΡΤΕΣ,
ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ,
ΟΛΑ
ΚΙ ΕΓΩ ΝΕΥΡΙΑΖΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ πριν 5 χρονια (πηγη καθε πονου ειναι αγνοια… ειπε καποτε ο 1ος Φωτισμενος (κατα την ινδικη παραδοση) & ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙ ΠΟΛΥ… & ποτε ακριβως;;; την ημερα των γενεθλιων μου 5 ΝΟΕΜΒΡΗ 2009 μετα απο 17 μερες στην εντατικη….τωρα αν αυτο σημαινει κατι, δεν ξερω… Η μονη μου ελπιδα ειναι οτι στις επομενες ζωες μας, θα ειμαστε παντα μαζι & Ε Ρ Ω Τ Ε Υ Μ Ε Ν Ο Ι …. ΑΠΟ ΠΑΝΤΑ & ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ..

HarisJanuary 21st, 2009 at 9:59 am
Τέλειο!!! Μπράβο! 5 λεπτά είναι αρκετά για κάτι τόσο δυνατό!!! Συγχαρητήρια!

EfthymiosJanuary 21st, 2009 at 10:24 am
Συγκινητικό και εκπαιδευτικό. Καλή συνέχεια.

VASILIS K.January 21st, 2009 at 12:15 pm
Αγαπητοί,
Πολλές φορές αρκεί η λιτότητα της έκφρασης, για να προκληθούν έντονα συναισθήματα. Αυτό ακριβώς συνέβη και μρ το εν λόγω ταινιάκι. Έχουμε ανάγκη από την τέχνη ποου ξέρει να μιλάει στην καρδιά! Είναι μία μορφή αντίστασης σε όσα απεχθή ζούμε τον τελευταίο καιρό σε αυτή την έρημη χώρα! Να είστε καλά για τη λύτρωση που μας προσφέρετε με τις εικόνες σας!

ΜΑΡΙΝΑJanuary 21st, 2009 at 2:56 pm
ΥΠΕΡΟΧΟ!!!!! ΤΟ ΕΙΔΑ ΜΟΛΙΣ ΤΩΡΑ ΣΤΟ ΠΑΝΙΚΟ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΜΟΥ ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΓΙΑ ΠΕΝΤΕ ΛΕΠΤΑ ΤΑ ΕΧΑΣΑ ΟΛΑ ΓΥΡΩ ΜΟΥ….
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!!!!!!!!

GeorgeJanuary 21st, 2009 at 5:23 pm
ΦΟΒΕΡΑ ΣΥΓΚΙΝΗΜΕΝΟΣ.
ΟΤΙ & ΝΑ ΠΩ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟ. ΜΠΡΑΒΟ!!!

ΠαδέμιοςJanuary 21st, 2009 at 5:40 pm
Αγαπητέ Φίλε,
Σ’ευχαριστώ που μοιράστικες μαζί μας τις αληθινές και ανθρωπινες ευαισθησίες που δηλωνει με τον τρόπο της η σύντομη ταινία σου Πολύ καλό φιλμακι καλή προσέγγιση ευρύ το θέμα και απλή κατανοητή για όλους προσέγγιση.Τα βαρυγδουπα αινιγματικα και αφηρημένα έχουν κουράσει τον μέσο άνθρωπο.Οι κριτικές για τους κριτικούς. ΄Το γεγονός ότι χτύπησαν οι γνωστοι άγνωστοι …”κουκουλοφόροι” του διαδικτύου δεν μειώνει την αξία της προσπάθειας σου. Αξίζει το κόπο να συνεχίσεις προσδοκώ σε επόμενα μηνύματα και προκαλώ τους επικριτές να προσφέρουν ιδέες για να κάνεις επόμενα φιλμακια και όχι αρνητικά σχόλια που δεν εξυπηρετούν κανένα.
Θερμα συγχαρητήρια

GeorgeJanuary 21st, 2009 at 7:54 pm
to tragoudi pws legetai pou akougetai sto telos mporoume na to vroume kapou?

johnnieJanuary 21st, 2009 at 8:17 pm
Συγχαρητήρια! Μακάρι να το έβλεπαν όσο περισσότεροι γινόταν…

ΓΙΩΡΓΟΣJanuary 21st, 2009 at 9:07 pm
Μπορεί τα παιδιά μας μεγαλώσανε και πλέον δεν έχεις τη δυνατότητα να γυρίσεις πίσω στο χρόνο για να συμπληρώσεις την αγάπη και τη στοργή σου με την υπομονή για να απαντήσεις στο παιδί σου 21 ή 121 φορές «τι είναι;» ή «γιατί;», αλλά ευτυχώς έχουμε ακόμα (όποιος είναι τυχερός από εμάς) τους γονείς μας και να τους προσφέρουμε την απέραντη αγάπη και ευγνωμοσύνη μας. Ευχαριστώ πολύ, ήταν ωραία και συγκινητική ταινία.

NORAJanuary 21st, 2009 at 9:16 pm
ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΠΙΟ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟ ΕΧΩ ΔΕΙ ΠΟΤΕ.Η ΥΠΕΡΤΑΤΗ Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΓΟΝΙΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ.ΠΑΝΤΑ ΡΙΑΗ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ ΦΩΛΙΑΖΕΙ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ.ΕΙΜΑΙ ΜΑΝΟΥΛΑ ΚΑΙ ΞΕΡΩ.ΣΥΓΧΑΡΗΤΗ

ΙΣΜΗΝΗJanuary 21st, 2009 at 10:03 pm
Πολύ συναισθηματικό ! Πόσο γρήγορα μεγαλώνουμε και ξεχνάμε !

sfrangJanuary 21st, 2009 at 11:11 pm
Θεωρώ το φιλμάκι τεχνικά άρτιο -όσο μπορώ να κρίνω- αλλά νομίζω ότι το σενάριο πάσχει.
Ο πατέρας δεν φαίνεται να τα έχει χαμένα, γιατί σηκώνεται και κάνει λογικές ενέργειες, φέρνει το τετράδιο, δείχνει τη σωστή σελίδα και περιμένει να ακούσει κάτι συγκεκριμένο. Ο γιος το ξέρει αυτό και παραξενεύεται (εκνευρίζεται) που ο πατέρας του ρωτάει το ίδια και το ίδιο… Το μικρό παιδί που ρώταγε, πιθανότατα δεν καταλάβαινε τι είναι το σπουργίτι και γι’ αυτό επανερχόταν.
Πιστεύω ότι, για να είναι λογικοφανές το σενάριο, ο πατέρας θα έπρεπε να συνεχίσει να ρωτάει και κάποιο τρίτο πρόσωπο να φέρει στον ενήλικα πλέον γιο το τετράδιο για να δει τι συνέβη, όταν ήταν μικρός ο ίδιος και δεν καταλάβαινε τις εξηγήσεις του πατέρα. Νομίζω ότι η σύγκριση μεταξύ της αντιμετώπισης του παιδιού και του ηλικιωμένου αλλά ακόμα “λογικού” είναι ετεροβαρής…
Σ.Φρ.

cpilJanuary 21st, 2009 at 11:14 pm
@sfrang Νομίζω σημασία έχει το μήνυμα, όχι η “τρύπα” στο Σενάριο…

HelenaJanuary 22nd, 2009 at 12:17 am
ΑΠΛΑ ΤΕΛΕΙΟ! ΜΕ ΕΚΑΝΕΣ ΚΑΙ ΔΑΚΡΥΣΑ… Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΝΕΥΡΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΣΚΛΗΡΟΥΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΑΣ. ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΤΑ ΛΑΘΗ ΜΑΣ ΠΡΙΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ… ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ.

seviJanuary 22nd, 2009 at 11:42 am
Σε ευχαριστω γιατί με αυτά τα υπέροχα αισθητικά λίγα λεπτά με έκανες να νοιώσω άνθρωπος.
Just go on.
SEVI

Μιχάλης ΜπJanuary 22nd, 2009 at 12:09 pm
Mε τσάκισες……….εχω 3 παληκάρια……….και τα αγαπώ παρα παρα πολύ………..

IreneJanuary 22nd, 2009 at 2:37 pm
Sygxaritiria!! Einai nommizo adynaton na mi niosei kapoios ena kompo sto laimo vlepontas to.
Omos epitrepsete moy na po, oti h roh toy potamoy den allazei, to idio kai tis zohs. Opos o pateras eksigise toses fores sto tote paidaki toy, etsi kai o neos tha to eksighsei alles toses sto diko toy paidi otan xreiastei. Einai poly bary na zitame apo ta paidia na ginontai na ginontai oi goneis ton gonion toys. Diasalleyetai nomizo h taksi ton pragmaton.
Fysika ayto de simainei oti den prepei na toys ekfrazoyme tin eynomosini mas kai prin… kai meta…
Kai pali sygxaritiria!

ΠάνοςJanuary 22nd, 2009 at 5:35 pm
Πολύ καλό. Εξαιρετικό!
Ωστόσο, δώσε βάση σ’ αυτά που γράφει ο sfrang. Ίσως είναι αυτά που κάνουν τη διαφορά ανάμεσα στο “εξαιρετικό” και στο “masterpiece”.

LazarosJanuary 22nd, 2009 at 7:09 pm
Συγκινητικό και συναισθηματικό. Χρήσιμο στους ανθρώπους για τις σχέσεις μεταξύ τους. Ιδιαίτερα χρήσιμο σε μας τους δασκάλους για να διδάσκουμε κατανόηση και αγάπη.

ΓιάννηςJanuary 22nd, 2009 at 7:22 pm
@sfrang, Πάνος
Δεν υπάρχει καμιά τρύπα. Ίσα-ίσα που η γοητεία κρύβεται στη διπλή ανάγνωση.
1η: ο πατέρας δεν είναι ασθενής και το κάνει επίτηδες (μάλιστα λεπταίνοντας τη φωνή του όταν ρωτάει), ώστε να δει την αντίδραση του γιου – το ημερολόγιο έρχεται σκοπίμως
2η: ο πατέρας είναι ασθενής
υποπερίπτωση α – η σκηνή με το γιο του να τον ρωτάει, επανέρχεται και τη μιμείται ασυναίσθητα, όμως επανέρχεται στην πραγματικότητα και φέρνει το ημερολόγιο στο γιο του
υποπερίπτωση β – γίνονται όλα συνειδητά, σε μια από τις εκλάμψεις που έχουν άνθρωποι με παρόμοια προβλήματα
Όποιος έχει δουλέψει με ανάλογες περιπτώσεις, βλέπει πως ο πατέρας ενδέχεται να αποτελεί χαρακτηριστική περίπτωση ασθενούς με μερική λειτουργικότητα – ήτοι, ορισμένες φορές φέρεται “φυσιολογικά”, όμως αυτό είναι απρογραμμάτιστο και φυσικά μπορεί να “ενεργοποιηθεί” από εξωτερικά ερεθίσματα.
Όποια περίπτωση και να διαλέξετε (1η, 2η), στο ίδιο συμπέρασμα θα βρεθείτε κι εδώ θα συμφωνήσω με τον δημιουργό: σημασία έχει το μήνυμα.

ΠάνοςJanuary 22nd, 2009 at 8:11 pm
Γιάννη,
μπορεί να έχεις δίκιο – σε όλα, εκτός από το τελευταίο: σημασία στην Τέχνη ΔΕΝ έχει το μήνυμα, αλλά η διαπραγμάτευσή του.
Η σημασία του μηνύματος είναι αυτονόητη – υπάρχει ή δεν υπάρχει. Η Τέχνη ξεκινάει …αργότερα.

Γιώργος ΜαραγκουδάκηςJanuary 22nd, 2009 at 8:34 pm
Συγχαρητήρια! Πολύ μου άρεσε και με συγκίνησε…

siliaJanuary 22nd, 2009 at 9:00 pm
Συμφωνώ περισσότερο , με το “2η: ο πατέρας είναι ασθενής
υποπερίπτωση α – η σκηνή με το γιο του να τον ρωτάει, επανέρχεται και τη μιμείται ασυναίσθητα, όμως επανέρχεται στην πραγματικότητα και φέρνει το ημερολόγιο στο γιο του” … του @ Γιάννης
ίσως γιατί το ξέρω ότι το αναφέρει και η Ιατρική , αλλά περισσότερο γιατί το έχω ζήσει … στην πέτσα μου (που λένε)
http://silia.wordpress.com/2007/06/18 (Η ΒΑΛΙΤΣΑ)
Σαν ταινία (τέχνη) υπέροχη … συγκινητική .

georgiaJanuary 22nd, 2009 at 10:21 pm
μακαρι να το ειχα δει πριν δυο εβδομαδες…να ημουν πιο υπομονετικη με τον πατερα μου που ‘εφυγε’
January 22nd, 2009 at 11:12 pm
[...] Τι είναι αυτό; “ , μια μικρού μήκους ταινία του Κωνσταντίνου Πιλάβιου, σε σενάριο του Νίκου [...]

lalakisJanuary 23rd, 2009 at 1:52 am
re file jorge mipos o kakoproeretos eisai esy ??? to aytokinito se piraxe ??

EleniJanuary 23rd, 2009 at 9:23 am
Se euxaristw file. To xreiazomoun…
January 23rd, 2009 at 12:25 pm
[...] χώρα που ζούμε…. ΑΛΛΑ υπέπεσε στην προσοχή μου αυτό. Τι είναι αυτό; Απολάυστε [...]

michalisJanuary 23rd, 2009 at 2:36 pm
Υπεροχο, σε ευχαριστω, θελω να δω και αλλες δουλειες σου, σου ανοιγω την αγκαλια που ανοιγω και στον λατρευτο μου γιο.

KaliJanuary 23rd, 2009 at 3:03 pm
ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟ ΓΙΑ ΝΑ ΕΚΦΡΑΣΩ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΕ ΕΚΑΝΕΣ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΘΩ ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΤΟ VIDEO… ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΟΙ ΝΕΟΙ ΞΕΧΝΑΜΕ…ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΘΥΜΗΣΕΣ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑ ΜΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΛΕΞΗΣ…Σ’ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ…

SOFIA. TJanuary 23rd, 2009 at 5:15 pm
Νομίζω είμαστε στο σωστό δρόμο ακόμη,αφου συγκινηθήκαμε σχεδόν όλοι,είναι πολύ γλυκό φιλμάκι άρτια φιαγμένο
μπράβο σε όλους τους συντελεστές.Επειδή μεγάλωσα 2 παιδιά νομίζω οι συχνές ερωτήσεις έχουν ενα σκοπό ,να στρέψουν την προσοχή σου πάνω τους,επειδή νοιώθουν ανασφάλεια για τα αισθήματα σου,οταν τα αγκαλιάσεις ηρεμούν δηλαδή πήραν την επιβεβαίωση τους και είναι ευτυχισμένα … ναι με μια αγκαλιά.
Οι γονείς μας το ιδιο θέλουν,μια αγκαλιά για επιβεβαίωση της αγάπης σου απέναντι τους ,νοιώθωντας την ανασφάλεια που κατακλύζει τους περισσότερους ανθρώπους της ηλικίας τους…. μια αγκαλίτσα και 3 γλυκές κουβέντες φτάνουν.
Σας ευχαριστώ που μου θυμήσατε οτι δεν χάθηκαν όλα ακόμη στην χώρα μου.

PavliJanuary 23rd, 2009 at 6:27 pm
Πριν από τρεις μήνες πέθανε ο πατέρας μου… στον ύπνο του… στα 78 του… Συναντήθηκε με το θάνατο ήρεμα… Μα εμείς μείναμε όλοι άναυδοι… σα χαμένοι… Η μαμά μου δεν ξέρω αν θα ξαναγυρίσει απ’ αυτό τον τόπο… Κι εγώ απ’ το φόβο μου της φωνάζω… την αποπαίρνω… “Πόσες φορές θα το πούμε?” ρωτάω… “Λίγη λεπτότητα δεν βλάπτει” μου απάντησε προχθές… Και τότε, μέσα μου την κατηγορώ πως αφήνεται… Έπειτα τρέχω, να’ μαι δίπλα της… κι ας μην συνεννοούμαστε πια τόσο καλά…
Ευχαριστώ για αυτό το σπουργίτη…

periklis mavroidisJanuary 24th, 2009 at 12:18 am
poly kalo,se ayta ta pragmata kribetai to pragmatiko noima tis zwis, k an kapoios ta paratyrei fainetai i dioratikotita toy,bravo…..

georgioJanuary 24th, 2009 at 1:38 am
Πάνο,
νομίζω Τέχνη είναι αυτό που μας συγκινεί.
Η επιτυχία της διαπραγμάτευσης κρίνεται εκ του αποτελέσματος.
Μήπως χάνουμε το δάσος ?
Ευχαριστώ για την πιο επιτυχημένη “διαπραγμάτευση” που ανακαλώ στη μνήμη μου για πολύ καιρό.

zountezJanuary 24th, 2009 at 12:40 pm
η τανια θα επρεπε να ειναι εξαιρετικα αφιερωμενη σε ολους οσους λεγοντας την ηλικια τους βαζουν πρωτο αριθμο το 4 . γιατι οταν εχεις το 4 μπροστα εχεις σιγουρα γεροντες γονεις και παιδια που δεν ειναι πλεον μωρα .
για ολους λοιπον εμας που τρεχοντας στην καθημερινοτητα ……………..ξεχναμε να ζουμε

χαρηςJanuary 24th, 2009 at 1:45 pm
συγχαρητηρια μαγκα μου! απ τα καλυτερα “μηνυματα”που εχω δει

johnJanuary 24th, 2009 at 7:00 pm
καλο πολυ καλο BRAVO

ΚΥΡΙΑΖΗΣ ΚΩΣΤΑΣJanuary 24th, 2009 at 9:43 pm
ΠΟΣΟ ΕΥΚΟΛΑ ΞΕΧΝΑΜΕ…ΠΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΑ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ..ΠΟΣΟ ΑΠΛΟ ΝΑ ΗΜΑΣΤΕ…ΑΝΘΡΩΠΟΙ.

Ειρήνη ΒλαστούJanuary 25th, 2009 at 9:58 am
Απλά συγχαρητήρια είναι λίγο.
Δεν συγκινήθηκα και έκλαψα μόνο από το φιλμάκι αλλά και από τα σχόλια όλων όσων γράφουν.
Υπάρχουν ακόμα ευαισθησίες καλά κρυμένες, ας τις βγάζουμε λοιπόν προς τα έξω. Οχι μόνο στους γονιούς αλλά
προς όλους. Ας γίνουν πιό ευαίσθητα τ’ αυτιά μας αλλά και η ψυχή μας στις ψυχικές ανάγκες των άλλων. Ανθρωποι δικοί μας αλλά και τρίτοι μ’ενα βλέμμα ή μια έκφραση ζητούν βοήθεια και δεν το καταλαβαίνουμε γιατι δεν ακούμε, δεν βλέπουμε, τρέχουμε γιά τα “υλικά” και ξεχνάμε τα ψυχικά. Και κυρίως προς τα παιδιά μας. Κάποτε οι περισσότεροι γονείς ήταν όπως αυτός στο φιλμάκι, σήμερα όμως ?? πόσοι ασχολούνται όχι 21 φορές , έστω 2 μόνο !!
Σ’ ευχαριστώ πάντως γιατί με αφορμή το υπέροχο φιλμάκι και την ανάγνωση των σχολίων , ένιωσα ότι ακόμα
υπάρχουν αξίες που δεν μπορούν να παραβιαστούν και οι σχέσεις των ανθρώπων να μην καταλήξουν “απάνθρωπες και παρανοϊκές”

erikJanuary 25th, 2009 at 2:36 pm
Όντως συγκινήθηκα. Το φιλμάκι είναι εξαιρετικό. Δυστυχώς όμως δεν υπάρχει σε όλες τις σχέσεις γονέα-παιδιού αυτή η αγάπη που εκδηλώνεται και φανερώνεται μέσα απο κάτι τέτοιες στιγμές. Η αγάπη και το ενδιαφέρον απο τον γονιό προς το παιδί ιδίως θα πρέπει να είναι απέραντη και ανιδιοτελής. Στην πραγματικότητα όμως αυτά τα συναισθήματα μάλλον σπανίζουν σήμερα όσο κι αν ακούγεται παράδοξο. Μπράβο στον δημιουργό που εάν το σενάριο το εμπνεύστηκε απο δικά του βιώματα καλό θα είναι να ανατρέξει και σε άλλες περιπτώσεις καθημερινότητας.

marika germaniaJanuary 25th, 2009 at 7:05 pm
ευχαριστω μητερα,ευχαριστω πατερα,ευχαριστω ολους σας

cpilJanuary 25th, 2009 at 7:52 pm
@erik Η ταινία δεν είναι ΚΑΘΟΛΟΥ βασισμένη σε προσωπικό μου βίωμα / βιώματα. Η αγάπη υπάρχει παντού απλά δεν την βλέπουμε. Δεν ξέρουμε να την δούμε.

Tom (Australia)January 26th, 2009 at 1:31 am
What a beautiful piece of work – for an ausrtralian born to greek migrants, it is difficult to find visual and audio pieces which I can understand. My grasp of the wonderful greek language is simple at best and pieces of work such as this tug at my heart to want to revisit our beautiful land and it’s people. It demonstrates how abrupt, short and forgetful we as a race become to each other let alone to our parents who sacrifice so much with so little return. Never forget your family – the makers to your entry into this life…

diegoJanuary 26th, 2009 at 3:56 am
τέλειο!!!μπράβο!!!
όσοι είναι άνθρωποι το κατάλαβαν το νόημα,για τους υπόλοιπους πραγματικά τους λυπάμε…

eleanaJanuary 26th, 2009 at 9:24 am
Απλά, υπέροχο!!!

vasilis dJanuary 26th, 2009 at 2:46 pm
gia thn omorfia tou den yparxoun lexeis, kratw loipon mono th siwph

jim vergis (sydney australia)January 26th, 2009 at 9:26 pm
Υπεροχο,ειμαι 59 και αυτη η ταινια με εκανε και δακρυσα.
Ενα μεγαλο μπραβο για αυτη την υπεροχη ταινια
Συδνευ 27 Ιανουαριου 2009

Nick PapanikolaouJanuary 27th, 2009 at 12:55 am
Σκηνή γεμάτη ανθρωπιά, έτσι ακριβώς έχει το πράγμα, είναι δύσκολο να καταλάβεις τον πατέρα αν δεν γίνεις πατέρας, η ορμή τις νιότης σε σπρώχνει να κατακτήσεις τον κόσμο, που να βρείς ώρα για τα μικρά, τα ανθρώπινα?.
Να είσται πάντα καλά.
Νίκος

KitsosJanuary 27th, 2009 at 7:05 am
Μπορεί 8 στις 10 ερωτήσεις που μας κάνει κάποιος δικός μας
να σκοπεύουν μόνο στο να τραβήξουν την προσοχή μας.
Οπως το ίδιο κάνουμε κι εμείς…
‘Οποιος αγαπάει…παιδεύει!!!

KitsosJanuary 27th, 2009 at 7:08 am
Μπράβο σε ΟΛΟΥΣ τους συντελεστές !!!

εφηβων ΒΟΥΛΗJanuary 27th, 2009 at 11:48 am
SUPER

LinaJanuary 27th, 2009 at 4:02 pm
Το είδα δύο φορές και τις δύο φορές έκλαψα,μακάρι
να μπορούσα να γυρίσω το χρόνο πίσω και να είχα εδώ το
μπαμπά μου.

nikosJanuary 27th, 2009 at 9:59 pm
para poly wraio paidia sigkinitiko ta sevimou ston dimiourgo

Αναίσθητος ?January 28th, 2009 at 12:20 am
Α, ναι? Και γιατί παρακαλώ εσείς όλοι οι παραπάνω ευαίσθητοι τριγυρνάτε μεσημέρια και μεσάνυχτα στο διαδίκτυο ‘βουρκωμένοι’ αντί να βγείτε έξω να βοηθήσετε αυτούς όλους τους ανθρώπους που γεμίζουν τα γηροκομεία? Η υποκρισία πάει σύννεφο, πράγμα ελληνικότατο και πολύ πολύ συνηθισμένο.
Υ.Γ. Μια χαρά ήταν το φιλμάκι, με όλους εσάς τους απανταχού ‘δακρυσμένους’ πολυθρονάτους όμως τι γίνεται?????

hartmutJanuary 28th, 2009 at 1:03 pm
Ein Spatz.
Eine sehr gute und nachdekliche Geschichte.h.

romanosJanuary 28th, 2009 at 9:17 pm
katapliktiko !! ;atrevw ton kinimatografo !! htan ena poiima. spanio gia ta ellhnika dedomena (toulaxiston auta po vgenoun stis aithouses)

Σιδηρόπουλος ΚώσταςJanuary 28th, 2009 at 10:16 pm
Υπέροχο θέμα.Συγχαρητήρια.Πολύ συγκινητικό και ευαίσθητο.Μπράβο σου.

sundayJanuary 29th, 2009 at 5:52 pm
Κοίτα να δεις που έκανε και κάτι καλό η τηλεόραση… Είχα χάσει τα ίχνη του cpil γιατί από μνήμη δεεεν… από το “Story without end”. Η ειρωνεία είναι ότι το βρήκα με την παρουσίαση του “Τι είναι αυτό;” στην ΕΤ1. Χαίρομαι που διατηρείς το ύφος σου (έτσι μου φαίνεται εμένα, του αδαή, τουλάχιστον) στις ταινίες και τις δένεις με ωραία μουσική.
Καλή συνέχεια στη δημιουργία.

ΚΑΙΛΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣJanuary 29th, 2009 at 6:34 pm
TA ΘΕΡΜΑ ΜΟΥ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΑΣ ΓΙΝΕΙ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ

TONIADJanuary 30th, 2009 at 10:58 am
ΜΟΥ ΤΟ ΕΣΤΕΙΛΕ ΕΝΑ ΦΙΛΑΡΑΚΙ (ΝΑ’ΝΑΙ ΚΑΛΑ) ΚΑΙ ΤΟ ΕΙΔΑ ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ.
ΠΟΛΥ ΤΡΥΦΕΡΟ, ΠΟΛΥ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟ, ΠΟΛΥ ΣΚΛΗΡΟ.
ΝΑ ΠΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΔΑΚΡΥΣΑ ? ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΨΕΜΑ . ΚΑΙ ΕΚΑΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΕ ΔΟΥΝΕ ΚΙ ΟΛΑΣ . ΟΝΤΩΣ ΠΟΝΑΕΙ ΠΟΛΥ Η ΑΛΗΘΕΙΑ . ΟΜΩΣ ΤΟ ΜΥΝΗΜΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΟΧΟ ΚΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΑΓΓΙΞΕ ΟΣΟΥΣ ΤΟ ΕΙΔΑΝ.
ΝΑ’ΣΑΙ ΚΑΛΑ .

Αννυ ΕυσταθιουJanuary 30th, 2009 at 1:53 pm
…μακαρι και εμεις να γινουμε τετοιοι γονεις…Θα τα καταφερουμε αραγε???

elinaJanuary 30th, 2009 at 2:40 pm
BRAVO!! para poli siginitiko!!

ThemisJanuary 30th, 2009 at 5:09 pm
Oraio ksipnima kai mathima gia pollous me tin katastasi tis parousas koinonias. Eksairetiko film. Nase panta kala.

marie sofianouJanuary 30th, 2009 at 8:04 pm
Important things we all forget…to treat others the way we want them to treat us some day….

GiovannaJanuary 30th, 2009 at 9:39 pm
TELIO!…

AngieJanuary 31st, 2009 at 12:07 am
Μονο καποιος που δεν ειχε την ευκαιρια να δωσει εστο και ενα ποτηρι νερο στον ταλαιπωριμενο πατερα του καταλαβενει αυτο το δυνατο μηνυμα. Ευχαριστω !

Nasos KortinasJanuary 31st, 2009 at 10:52 am
Σε ευχαριστώ για αυτό το ξύπνημα ψυχής.

DIMITRIOS DJanuary 31st, 2009 at 1:11 pm
ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ. ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΣΚΕΠΤΟΜΑΣΤΕ ΤΑ ΛΑΘΗ ΜΑΣ, ΝΑ ΚΛΑΙΜΕ, ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΚΑΛΑΜΕ ΝΑ ΜΗΝ ΜΑΣ ΤΟ ΑΝΤΑΠΟΔΩΣΕΙ Η ΜΟΙΡΑ

XIFIASJanuary 31st, 2009 at 5:07 pm
AMAZING YOU MADE ME THINK A LOT AND CRY

youwinJanuary 31st, 2009 at 5:34 pm
διδακτικότατο!!!!!! ΜΠΡΑΒΟ

drJamesJanuary 31st, 2009 at 11:22 pm
Υπάρχουν και άνθρωποι που είναι απογοητευμένοι απο τους γονείς τους. Για αυτούς τους ανθρώπους η ταινία αυτή είναι σαν να μην γυρίστηκε ποτέ, μιας και ποτέ δεν έτυχε να κάτσουν να συζητήσουν για οτιδήποτε χρήσιμο (έστω και σε ενα παγκάκι) απο τα πρώτα χρόνια του νηπιαγωγίου, μέχρι τώρα τα early 30es. Ποτέ μα ποτέ μα ποτέ.
Το νόμιμα έχει πάντα 2 όψεις.

ARMETFebruary 1st, 2009 at 6:35 am
Στην εποχή του fast food που δεν διεκδικούμε λίγο χρόνο να μιλήσουμε,να γελάσουμε,να κλάψουμε,να ερωτευθούμε,ακόμη και να μαλώσουμε, φυσικά και δεν μένει χρόνος ούτε να προβληματιστούμε για την συμπεριφορά μας απέναντι στα παιδιά μας ,στους γονείς μας στο περιβαλλον μας.Ισως συχνότερες παραστάσεις σαν και αυτή μας επαναφέρουν τις χαμένες μας ευαισθησίες.
ΘΕΡΜΑ ΘΕΡΜΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!!! σε σένα,στην ευαισθησία σου και στον τρόπο να την μεταδόσεις και σε μας.

jdracosFebruary 1st, 2009 at 6:45 am
Θαμπωσε ο κοσμος μου γυρω με το φιλμακι σου και με τις αναμνησεις μου.
ΙΩΑΝΝΗΣ

KarellenFebruary 1st, 2009 at 11:40 am
Συγχαρητήρια σε σένα Κωνσταντίνε και σε όλους τους συντελεστές. Δίνεις ένα έντονο στίγμα με την τέχνη σου κι επωμίζεσαι ένα βάρος πολύ τιμητικό. Είσαι το (παρόν και) μέλλον που μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα στον ελληνικό κινηματογράφο, χωρίς ίχνος υπερβολής. Οι αντιδράσεις όλων το αποδεικνύουν (είδα εδώ μήνυμα μέχρι από Γερμανό θεατή, ο οποίος, για όσους δε γνωρίζουν, αφού εγκωμίασε την ταινία, χρησιμοποίησε γι’ αυτή τον χαρακτηρισμό “σπουργίτι” που στη γλώσσα του δηλώνει κάτι το αξιολάτρευτο).
Σ’ ευχαριστώ για όσα ένιωσα, τα τόσα που δε μπορώ να εκφράσω.

ΔημητρηSanteFebruary 1st, 2009 at 3:58 pm
Οταν ανοιξα το Mail με το link σου δεν ηξερα περι τινος προκειται ομολογω οτι μου αρεσε πολυ σαν φιλμακι
η πρωτη αντιδραση συγκινησιακη .
Χωρις να το θελω εβαλα τους ρολους στα προσωπα μου, το αποτελεσμα ηταν οτι δεν περιμενω τιποτα απο
τον γιο μου, οι σχεσεις πατερα γιου ΕΙΝΑΙ. Η αγαπη που νοιωθεις ειναι λυτρωτικη δεν περιμενει αντικρισμα,
απλα εισαι ο αρωγος γνωσης, συναισθηματων και υλικων και ο χρονος απλα δειχνει τα δικα σου λαθη.
Αγαπαται!

koliarmanFebruary 2nd, 2009 at 12:53 am
Απλά μοναδικό !
Τόσο λίγες λέξεις, περιγράφουν μια τόσο μεγάλη συγκίνηση…

Iro NassopoulosFebruary 2nd, 2009 at 3:13 pm
…apla exairetiko….toso simantiko minima…iperohi fotofrafia….mousiki…wraia pejmeno…Euhomai se olous mas na vroume ton tropo na zoume me ajapi…kathe mera…se praktiko epipedo.

karkouFebruary 2nd, 2009 at 4:03 pm

JonhlyFebruary 2nd, 2009 at 4:11 pm
不要活在个人的世界里,也要为了别人而活,尤其是家人

cpilFebruary 2nd, 2009 at 4:16 pm
@Johnly 非常明智的话

jd800February 2nd, 2009 at 8:27 pm
μετριότατο
βαρετό απο όλες τις σκοπιές
το ανιμέισον είναι πολυ εμφανές
μουσική 1 μελωδία σε ήρεμη γραμμή μέτρια
καλή η φωτογραφία απλά
μέτριο ως συνήθως παίξιμο απο έλληνες ηθ.
το να αγαπάμε τον πατέρα μας δεν θα το μάθουμε τώρα η τον συνάνθρωπό μας.
καλή προσπάθεια ….αλλά τα λόγια είναι πολύ μεγάλα γιαυτό που βλέπουμε λίγο άμυνα παιδιά

ΣπυροςFebruary 2nd, 2009 at 10:44 pm
Bravo… Με συγκινησες αφανταστα… Δεν ειδα τιποτα αλλο, περα απο τον πατερα μου και τον εαυτο μου…
Να’σαι καλα…

ΜαριαFebruary 2nd, 2009 at 11:31 pm
Μπρἀβο που μπορείς να μιλήσεις μια γλώσσα απλή για να πεις μια πολύπλοκη αλήθεια. Εκεί είναι η ομορφιά της ταινίας σου.

KitsosFebruary 3rd, 2009 at 12:23 am
@jd800
Όταν λες ”βαρετό απο όλες τις σκοπιές” δείχνει αμέσως
πόσο κακοπροαίρετος κριτής είσαι.
Ούτε το μήνυμα έχεις πιάσει!
Αλλά δεν ξέρεις και από ανιμέισον!
Και τα καλά μουσικά κομμάτια διαχρονικά
έχουν παιχτεί πάνω σε δύο ή τρία ακόρντα.
Μένει μόνο να συζητήσουμε το παίξιμο
των ηθοποιών. Το οποίο είναι απλό
και αρκούντως κινηματογραφικό,
ενώ δεν λα’ι’κίζει, αν και θα μπορούσε
λόγω θέματος.
Ισως να το ήθελες πιό θεατρικό.
Αυτό παθαίνει όποιος βλέπει πολύ τηλεόραση!!!

FLYINGXKFebruary 3rd, 2009 at 1:20 am
ενα χαστουκι για τα λαμογια εκει εξω…..,εσυ φιλε γαμησες για να μιλησω σαν 53χρονος,….i salute u

AngieFebruary 3rd, 2009 at 7:04 am
Ροδα ειναι και γυριζει ας μην το ξεχναμαι ποτε αυτο και παντα σαν γονεις να μαθενουμε στα παιδια μας τις πραγματικες αξιες της ζωης!

Nicholas LoizouFebruary 3rd, 2009 at 4:42 pm
Kamia fora kai megaloi anthropoi, ginontai paidia. Opos ta paidia theloun agapi kai katanoisi etsi ki aftoi! O anthropos stin tainia den nomizo oti xexnouse apla ithele, opos kai sto vivlio, tin aggalia tou giou tou. Ihtele ena xadi, ligi agapi pou stis meres mas exei xathei. I simerini koinonia dimiourgei anthropous xoris aisthimata!

DimitrisFebruary 3rd, 2009 at 9:50 pm
Poli sigkinitiko. Mesa se 5 lepta tosa polla sinaisthimata. Mpravo.

AsterakiFebruary 3rd, 2009 at 11:48 pm
Congratulations!

SIRMAFebruary 3rd, 2009 at 11:48 pm
Οι ηθοποιοί σούρνανε και η ταινία έχει πολλές σκηνοθετικές αδυναμίες, αν και ηταν μπουκωμένη στο πράσινο δε κατάφερε να τις καλύψει. Όμως όλοι εμείς που καθίσαμε στο παγκάκι απέναντι, το συναίσθημα του σεναρίου μας κυρίευσε… λίγο από τα παραπάνω τεχνικά κόλπα μας ένοιαζαν!

taximerFebruary 4th, 2009 at 1:08 am
Ένα υπέροχο μάθημα για όσους δεν ξέρουν, να μην κάνουν στο μέλλον ποτέ το ίδιο λάθος!
Και ένα ακόμη μεγαλύτερο μάθημα για ανθρώπους σαν και εμένα, που βιώνουν το ίδιο πρόβλημα και που έχουν κάνει αυτό το λάθος, με την ευχή, τώρα που βλέπουν την πραγματικότητα σε όλο το μέγεθος, να προσπαθήσουν να διορθώσουν τα λάθη που έκαναν!

AdisFebruary 4th, 2009 at 4:06 am
Συγχαρητήρια!
Αν και δεν είμαι γνώστης του τι θα πεί τελικά σκηνοθετικά άρτιο κλπ.-(και δεν θέλω να γίνω…), μπορώ να εισπράττω το αποτέλεσμα.
Πράγματι το συναίσθημα που ανταποκρίνεται, λιώνει τον πάγο που μας κρατάει σκληρούς και ατσαλάκωτους και μας θυμίζει ότι δεν είμαστε πάντα “ισχυροί, ορθολογιστές και ώριμοι”. Τώρα αν ξυπνάει σε κάποιους άλλα βιώματα, ευκαιρία να αποδεχτούν όσα δεν μπορούν να αλλάξουν και να προχωρήσουν.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΙΑΛΛΟΥΡΟΣFebruary 4th, 2009 at 10:38 am
Πολύ όμορφο! Μου θυμίσατε την βιωματική εμπειρία που διανύω από την βρεφική μου ηλικία μέχρι και σήμερα.
Ο λόγος; Είμαι κωφός και συχνά στη ζωή μου υπάρχει η στιγμή που ρωτώ “τι είπες;”, “τι ακούγεται έτσι;” και άλλες τέτοιες ερωτήσεις. Όχι μια αλλά πολλές φορές.
Λίγοι ήταν οι άνθρωποι που είχαν υπομονή και μου απαντούσαν. Οι υπόλοιποι δεν μου πρόσφεραν δυστυχώς τη χαρά να μοιραστώ μαζί τους τη κουβέντα που ειπώθηκε και δεν άκουσα, το γέλιο για ένα αστείο που δεν άκουσα, κλπ.
Δεν είναι όμως θέμα υπομονής. Είναι πάνω από όλα θέμα Α Ν Θ Ρ Ω Π Ι Α Σ.
Με εκτίμηση,
Γιάννης

eleniFebruary 4th, 2009 at 1:15 pm
πολύ απλό, πολύ όμορφο, πολύ καλό

kleopatra haritouFebruary 4th, 2009 at 2:56 pm
File, de se gnorizo prosopika (an ke fili tou agapimenou Zoyopoulou), ma me ekanes na gelaso ke na klapso toso dynata san freskia mana pou ime ke thelo apo kardias na po oti ehis ftiaksi ena mikro diamantaki. Bravo sou ke bravo sou ke bravo sou ke hilies fores akoma bravo sou. Aristi fotografia, yperohi ithipyi ke eksereto senario.
Na se kala agori mou!!!!
February 4th, 2009 at 5:31 pm
[...] Επισκεφθείτε το site του δημιουργού για να το δείτε σε υψηλότερη ποιότητ…. [...]

LEFTERISFebruary 4th, 2009 at 6:09 pm
Συγχαρητήρια παιδιά,εικόνα τέλεια,θέμα συγκινητικό,εκτέλεση αψογη.Πάντα τέτοια…

AgelikiFebruary 4th, 2009 at 11:36 pm
μα τι να πω..δεν εχω λόγια…το μήνυμα μοναδικό…η φωτογραφία απίστευτη..το τραγούδι μαγικό…
Συγχαρητήρια…

nikosFebruary 5th, 2009 at 12:31 am
άφωνος και συγκινημένος με μια εικόνα και είκοσι λέξεις να μπορείς να πεις τόσα πολλά…….συγχαρητήρια

Stavros Aspradakis.February 5th, 2009 at 7:55 am
Ένα αριστούργημα.Τι να πω; Έπιασα τον εαυτό μου να ψάχνω στιγμές που ίσως πίκρανα δικούς μου…ακόμα σκεύτομαι.. Μπράβο σας. Σταύρος

YvonFebruary 5th, 2009 at 11:42 am
Very, very beautiful! Perfect photography. Too human to be true!

DIMITRIOS DFebruary 5th, 2009 at 5:53 pm
O KITΣΟΣ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΕ ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ JD800 ΣΤΙΣ 3ΦΕΒ.ΤΟΥ ΤΑ ΕΙΠΕ ΜΙΑ ΧΑΡΑ,ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥ ΠΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΠΑΡΕΠΙΠΤΟΝΤΩΣ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΠΟΛΥ ΘΥΜΟ ΜΕΣΑ ΤΟΥ Ο JD800!!!

PetrakasFebruary 6th, 2009 at 12:28 pm
Είμαι 60 χρονών.Έχω χρόνια να κλάψω.Και έκλαψα……..

vivhFebruary 6th, 2009 at 1:04 pm
Είναι συγκινητικό.
Θέλει φυσικά να δείξεις και συ λίγο κατανόηση και να βάλεις φαντάσία,
ο Πατέρες παρόλλο που έχει κάποιου ειδους διανοητική καθυστέρηση, προφανώς απο κάποια αρρώστεια, φαίνεται με το θυμό του γιού του να δείχνει πρωτοφανής διάυγεια και να θυμάται μέχρι και τη μέρα που είπε στο γιό του 21 φορές τι είναι το σπουργιτάκι…
Είναι συγκινητικό, γιατι είμαστε τόσο ευαίσθητοι. … Και χρειαζόμαστε όλοι μας υπέρογκες ποσότητες αγάπης

xazompampasFebruary 6th, 2009 at 7:22 pm
Δεν μπορώ να θυμηθώ πόσες φορές έχω εκνευρίσει τον πατέρα μου με την κοινή αυτή ερώτηση ενός μικρού παιδιού..
Σήμερα, πατέρας κι εγώ στα 36 μου, δεν μπορώ παρά να χαμογελάω και να ενθουσιάζομαι με την επιμονή της 3χρονης κόρης μου να με ρωτάει συνεχώς για οτιδήποτε νέο κάνει την εμφάνισή του στο οπτικό της πεδίο..
Το να βλέπω όμως αυτή την αντοστροφή ρόλλων, με κάνει να συγκινούμαι και να βάζω μέσα μου βαθύ χρέος την εκδήλωση στοργής και αγάπης προς τους γονείς όλων μας, που ασχέτως αν πάσχουν από Αλτζχάϊμερ ή αν χαίρουν άκρας υγείας… υπήρξαν ακούραστοι “δάσκαλοι ζωής”!!!
Σας ευχαριστώ θερμά.

vivhFebruary 7th, 2009 at 12:35 am
xazompampa, koryfaio

vivhFebruary 7th, 2009 at 1:05 am
παρολλο που με συγκίνησε.. δεν βλέπω γιατι αρπάξατε απο τα μούτρα τον jd800 ???
στην τελική μη σας πώ ότι έχει και δίκιο.. όπως και όλοι όσοι το κριτίκαραν,,, το ότι μας συγκίνησε δεν έχει να κάνει τόσο με το ότι αυτο που βλέπουμε είναι απιστευτα καλό αλλα με το ότι η ζωή παίζει συγκινητικά παιχνίδια για να μην πώ σκληρά….
τώρα αυτό που είδαμε, παίζει όντως να ήταν και μέτριο, επειδή όμως κατάφερε να μας θυμίσει ζωή το εκθειάζουμε ωστόσο και αυτοι που το θεώρησαν σαβούρα έχουν δίκιο

vivhFebruary 7th, 2009 at 1:10 am
και στην τελική τώρα που το σκέφτομαι, βλακείες…
εντάξει μας έκανες και στεναχωρεθήκαμε, μπράβο σου!!!! μεγάλη επιτυχία, Να μας κάνεις να γελάσουμε μπορείς???
άντε γιατι τα χω πάρει, ανοίγεις την τηλεόραση και το μόνο που βλέπεις είναι κάτι κλαμενα μύδια…
ο μπακαλόγατος και πάλι ο μπακαλόγατος αυτο θα βλέπω μέχρι να μπορέσει να γυρίσει κάποιος κάτι αξιόλογο επιτέλους.

cpilFebruary 7th, 2009 at 1:14 am
@vivh Θες να σε κάνω να γελάσεις?

fofoFebruary 7th, 2009 at 1:17 am
Απρόβλεπτο! Μα και συγκλονιστικό…Συνέχισε έτσι….

KitsosFebruary 7th, 2009 at 1:42 am
@vivh
Σε αυτό το φόρουμ μπαίνουμε επισκέπτες που δεν μας
πολυενδιαφέρει η τεχνική ή …ιατροδικαστική πλευρά του ζητήματος, αλλά ψάχνουμε
την ποίηση μέσα από τις εικόνες την μουσική και τα νοήματα.
Υποθέτω πως για τα τεχνικά θέματα (ανιμέισον, παίξιμο ηθοποιών κλπ) υπάρχουν
άλλα πιό πρόσφορα φόρα που μπορεί να γίνει σωζήτηση και
κριτική μεταξύ ειδικών. Περιοδικά, εφημερίδες, σάιτ,
φεστιβάλ κινηματογράφου, τηλεόρασης κλπ. υπάρχουν άφθονα.
Εάν το συγκεκριμένο φιλμάκι δημιουργεί σε έναν από τους 500 μας
κάποιο αρνητικό ψυχολογικό ζήτημα, ας το ψάξει τώρα που είναι
νωρίς με κάποιο καλό ψυχολόγο διότι εάν το αφήσει, μετά θα τρέχει
στους πιό ακριβούς ψυχιάτρους. Δεν είμαστε γιά τέτοια έξοδα τώρα!!!

cpilFebruary 7th, 2009 at 1:44 am
@Kitsos Μια παρένθεση (blog είναι όχι forum
)

vivhFebruary 7th, 2009 at 12:47 pm
@ Κitso.. ε?
και καλά είπες κάτι?
τέσπα… δεν θα κάτσω να μαλώσω, όταν μάλιστα αυτό που ακριβώς ήθελα να πώ ήταν ότι ακόμα και αυτοί που δε γουστάρουν κάτι τέτοιο μπορεί να έχουν δίκιο και δεν έχεις κανείς το δικαίωμα να τους τη λέει.
@cpil (hi sweety)

cpilFebruary 7th, 2009 at 12:51 pm
@vivh (hi sweety to you too) Όλοι έχουν δίκιο. Δεν υπάρχει σωστό ή λάθος, όλα είναι υποκειμενικά στην τέχνη. Πάντως αν θες να γελάσεις ρίξε μια ματιά στο out-of-date portolio μου http://www.cpil.info/portfolio

vivhFebruary 7th, 2009 at 1:03 pm
@cpil
se eyxaristw kai xairomai poy symfwneis…

Lina Z.February 7th, 2009 at 1:58 pm
Πολύ τρυφερό, βοηθάει να βρούμε τις καλά κρυμμένες ευαισθησίες μας. Αν το θέλουμε στ’ αλήθεια, βέβαια, κι αν δεν … φοβόμαστε να το κάνουμε.

KitsosFebruary 7th, 2009 at 3:36 pm
cpil
)
Feb 7th, 2009 at 1:44 am
@Kitsos Μια παρένθεση (blog είναι όχι forum
——————————-
@cpil
Είναι μπλογκ που διαθέτει βήμα διαλόγου, χώρο για δημόσια
κατάθεση απόψεων (δηλαδή φόρουμ).

doraFebruary 8th, 2009 at 2:02 pm
το μπραβο είναι λίγο μπροστά σε αυτό το δημιούργημα …ευχαριστούμε πολύ για τόσο σημαντικό δώρο που μας προσφέρετε απλόχερα …το χάδι ,η επιμονή ,μια καλή κουβέντα ,μια ζεστή αγκαλιά δε κοστίζουν τελικά ..

annekeFebruary 9th, 2009 at 4:25 am
fovero…apla…

Πάνος ΜFebruary 9th, 2009 at 2:36 pm
Αγαπητέ φίλε
ποτέ τόσες λίγες λέξεις δεν είπαν τόσα πολλά …. εκτός του ότι δείχνεις τη στιγμή που περίμενα να ζήσω με τον πατέρα μου και που ποτέ δεν πρόλαβα, δείχνεις επίσης τις στιγμέ ςπου χάνω με το γιό μου μέσα σε αυτό το καζάνι που ζούμε ….. μείνε ανθρώπινος και χάριζέ το απλόχερα, το έχουμε ανάγκη
Φιλικά
Πάνος

DotFebruary 9th, 2009 at 6:57 pm
Υπάρχουν τανίες μικρού μήκους που προσπαθούν να λειτουργήσουν σαν μεγάλου μήκους και χάνονται κάπου στη μετάφραση. Εσυ πήρες αυτό το “μικρό” και του έδωσες μια διάσταση τόσο μεγάλη που πραγματικά τα δικά μου λόγια είναι περιττά! Συγχαρητήρια…

π.ΚαλλίνικοςFebruary 9th, 2009 at 7:51 pm
ΥΠΕΡΟΧΟ! Ο Θεός να σε ευλογεί και να σε φωτίζει να μας δίνεις κι άλλα τέτοια -χρήσιμα για όλους- μηνύματα!
π.Καλλίνικος

Dannis KoromilasFebruary 10th, 2009 at 4:10 am
Absolutely brilliant.
Beautiful work…thank you so much for this great piece of film.
best from Toronto,
Dannis

koukFebruary 10th, 2009 at 11:37 am
ΤΕΛΕΙΟ

gioFebruary 10th, 2009 at 1:41 pm
Συγχαρητηρια!
Πολυ συγκινητικη προσεγγιση των αν8ρωπινων σχεσεων..ετσι για να μας αφυπνιζει κ να μας υπεν8υμιζει πως η κα8ε στιγμη με τους αν8ρωπους μας ειναι πολυτιμη…
Υπηρξαν γονεις που δεν προλαβαν να ρωτησουν τι ειναι αυτο.?
……..κ παιδια που δεν χαρηκαν την αγκαλια των γονιων τους…

mariaFebruary 10th, 2009 at 4:37 pm
Όμορφο φιλμάκι με πολύ τρυφερό θέμα που σίγουρα εκτός από συγκίνηση δημιουργεί και ενοχές. Πιστεύω όμως ότι το μόνο που πρέπει να προκελέσει είναι αφύπνιση σε ότι αφορά τη σχέση μας με τα ηλικιωμένα άτομα. Γιατί σίγουρα είναι πολύ διαφορετικό να είσαι κοντά στους ηλικιωμένους γονείς σου ( όπως βλέπω στο φιλμ), να τους φροντίζεις, να τους προσφέρεις τη σιγουριά που χρειάζονται κι ας μην μπορείς να τους δώσεις όση τρυφερότητα και συντροφιά έχουν ανάγκη, κι άλλο να μη νοιάζεσαι γι αυτούς.Ένοιωσα κι εγώ τη γροθιά στο στομάχι για όση τρυφερότητα δεν μπορώ να δώσω λόγω έλλειψης χρόνου, αλλά σίγουρα είναι πιο αισιόδοξο να απάντάς σε ένα παιδί που ρωτάει γιατί;
Στον ηλικιωμένο κουράζει , πονάει και δείχνει την ανελέητη φθορά.
48 ετών, εργαζόμενη, μητέρα 2 αγοριών και θεραπενίδα 3 συνοικούντων ηλικιωμένων γονιών

AnnaFebruary 10th, 2009 at 5:56 pm
Υπεροχη η αισθηση της προσφορας. Απο καποιους ομως απλα φορτικη. Ειναι θεμα γενιας? Γιατι γιναμε τοσο εγωιστες?
Συγχαρητηρια. Μου αρεσε.

mariaFebruary 10th, 2009 at 11:07 pm
το πιο ωραιο βιντεο που έχω δει τελευταια στην ζωη μου…τελικα απο τα πιο μικρα και αθωα πραγματα μαθαινεις να μην ξεχνας ανθρωπους στην ζωη σου και καπου καπου πρεπει να τους θυμομαστε γιατι αυτοι ειναι που μας εφεραν στην ζωη…μακαρι να βλεπαμε παντα τετοια βιντεο…

voulaFebruary 11th, 2009 at 12:08 pm
Οι γονείς μου σε ευχαριστούν που μου θύμισες πόσο τους αγαπάω και πόσο περισσότερη υπομονή πρέπει να έχω μαζί τους. Λυπάμαι που χρειάστηκε αυτή η ταινία να μου το θυμίσει αλλά χαίρομαι τόσο πολύ που την είδα. Θα την έχω στο μυαλό μου και την καρδιά μου.

PierreFebruary 11th, 2009 at 10:18 pm
beautiful film.

ΠαναγιωτηςFebruary 11th, 2009 at 11:34 pm
Το ειδα με τον 3χρονο γιο μου και η πρωτη του ερωτηση ηταν ” τι ειναι αυτο?”

Robert LamarcheFebruary 12th, 2009 at 5:34 am
Tout simplement magnifique et très touchant.
Simply magnificent and very moving.
I wish my father was still with me.

tres2February 12th, 2009 at 5:26 pm
den axize telika ton kopo na ginei afti i idea tainia …
den marese katholou ?? elpizw aftos pou tin ekane na fiaxei kai kaliteres
dimitris

DIMITRIOS DFebruary 12th, 2009 at 6:07 pm
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΤΕ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕΡΙΚΟΙ? ΣΙΓΟΥΡΑ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΤΟ ΒΛΕΠΕΙ ΑΠΟ ΑΛΛΗ ΣΚΟΠΙΑ ΚΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΕΧΕΙ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΣΕΒΑΣΤΗ.ΤΟ ΘΕΜΑ (ΟΠΩΣ ΤΟ ΒΛΕΠΩ ΕΓΩ) ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΤΑΙΝΙΑ ΚΑΙ ΑΝ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕ Η ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ , ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ.ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΔΕΝ ΑΚΟΥΓΕ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ,ΔΕΝ ΤΟΝ ΚΑΝΑΜΕ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΕΤΕ ΑΠΟΞΕΝΟΜΕΝΟΣ,ΥΠΗΡΧΑΝ ΟΜΩΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΑΘΕΛΑ ΜΑΣ ΤΟ ΚΑΝΑΜΕ .ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗ ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΑΛΣΧΑΙΜΕΡ.ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΜΗ ΒΡΕΘΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΘΕΣΗ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ,ΓΙΑΤΙ Η ΖΩΗ ΘΑ ΣΟΥ ΑΝΤΑΠΟΔΩΣΕΙ ΚΑΠΟΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟ. ΑΣ ΑΓΑΠΗΣΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΑΓΑΠΗΘΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΟ ΑΝΤΕ ΓΙΑΤΙ ΤΑ’ΧΟΥΜΕ ΓΡΑΨΕΙ ΟΛΑ ΣΤ΄ΑΡ….ΔΙΑ ΜΑΣ!

panosFebruary 12th, 2009 at 6:13 pm
Katapliktiko kai bathia anthropino xilies fores bravo !!!!

MarNickolasFebruary 13th, 2009 at 1:23 am
An itan ligo noritera tha eperna ena tilefono ton patera mou… !
well done…

demo.kFebruary 13th, 2009 at 4:53 pm
Να δίνεις την ουσία σε τόσα λίγα λεπτά με τέτοια φωτογραφία..Φαίνεται απλό..αλλά δεν είναι..
Καλή συνέχεια!

periclisFebruary 13th, 2009 at 7:33 pm
Τρομερά συγκινητικό την ώρα που το έβλεπα ήμουν στο γραφείο και βούρκωσα ,είναι ένα μάθημα για μας του νέους ,αν βέβαιος ζούνε οι γονείς σου δυστυχώς στην δικιά μου περίπτωση έχασα την μητέρα μου πριν από 5 μήνες ,θα έλεγα σε αυτους που το είδανε και ζούνε οι γονείς τούς να πάνε σπίτι και να τους πάρουνε μια μεγάλη αγάλια ,γιατί στην δικιά μου περίπτωση είναι αργά πια.

George P.February 13th, 2009 at 8:23 pm
Πριν λιγους μηνες εχασα τον πατερα μου, τον καλυτερο ανθρωπο που εχω γνωρισει μεχρι τωρα που ειμαι 50 χρονων. Βλεποντας το φιλμακι σου εκλαψα για ακομη μια φορα και σε ευχαριστω για αυτο

ΓιώργοςFebruary 13th, 2009 at 9:43 pm
Πάρα πολύ ωραίο! Διδακτικό χωρίς διδακτισμό.

keleosFebruary 13th, 2009 at 10:22 pm
Μια ταινια 5:30 λεπτων αλλα με νοημα ολοκληρη ζωης.

ΑΡΓΥΡΗΣFebruary 14th, 2009 at 12:16 pm
GOOOOOOOOOOOOD!!!

EvejohnFebruary 14th, 2009 at 7:49 pm
Η καθημερινότητα μας κάνει να ξεχνάμε να αγαπήσουμε τους ανθρώπους γύρω μας…
Σύντομο αλλά περιεκτικό. Πολύ καλή δουλειά!

THEODORE SPACHIDAKISFebruary 15th, 2009 at 3:04 pm
ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ, ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ.

Giannis KyratsosFebruary 15th, 2009 at 7:03 pm
Eksairetiko film, sugxaritiria..

Σοφία ΣπανούFebruary 16th, 2009 at 10:35 am
Απλά πανέμορφο! Μας κάνει να συνειδητοποιούμε ότι ο κόσμος δεν αποτελείται μόνο από νέους, όμορφους και υγιείς όπως βλέπουμε στις διαφημίσεις.
Συγχαρητήρια!

Michalis HatzimanolisFebruary 16th, 2009 at 12:19 pm
θαυμάσιο! Μπράβο

viviFebruary 16th, 2009 at 6:17 pm
Η καθημερινότητα,τα προβλήματα και οι σκέψεις σκοτώνουν τα συναίσθηματα και μας οδηγούν σε ακραίες συμπεριφορές.Συμπεριφορές που ουσιαστικά δεν αρμόζουν σε μας τους ίδιους…Μας οδηγούν σε ένα άλλο εαυτό εκτός ορίων και πραγματικότητας. Απομακρύνουμε με αυτόν τον τρόπο,και άθελα μας πλέον,άτομα που μας νοίαζονται και πολύ περισσότερο τους γονείς μας που μας αγαπούν και δίνουν τα πάντα για μας.Έχω παρασυρθέι αρκετές φορές κι εγώ…το ομολογώ…όχι μόνο με τους γονείς μου αλλά και με άτομα κοντινά μου…Για καλή μου τύχη ήταν κάποιος εκεί…με βοήθησε να καταλάβω τι έχω κάνει…να συνειδητοποιήσω την κατάσταση…κι ευτυχώς δεν ήταν αργά να επανορθώσω.Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον καλύτερο μου φίλο…:))
Πρέπει κάποιος να σε “ταρακουνήσει” για να ξυπνίσεις από το λήθαργο των σκέψεων σου,αλλίως “η παράσταση” συνεχίζεται με πρωταγωνιστή εσένα και τον τσιμεντένιο σκληρό κόσμο σου…κι όταν “η αυλαία” πέσει θα μείνεις μόνος στη “σκηνή” να αναρωτιέσαι για το άσχημο φινάλε…Νομίζεις πως σου ταιριάζει..?Στο χέρι σου είναι να το αλλάξεις…
΄Συγχαρητήρια στον δημιουργό της ταινίας…

EvrosFebruary 17th, 2009 at 3:54 pm
Great Film, great Story.
I remembered a lot…
Greetings from Germany

nikiFebruary 17th, 2009 at 7:48 pm
Πολύ συγκινητικό κ μεγάλο μάθημα για τους γονείς. Ευχαριστώ, μου χρειαζόταν…!

foFebruary 17th, 2009 at 11:01 pm
gia ola emas ta orfana…
exasa ki ego prosfata ton patera mou kai prin teleiosei to film eixa arxisei na lygonomai…
efxaristo kai ton filo pou mou esteile to mail kai tous dimiourgous…

IoannisFebruary 18th, 2009 at 12:41 am
poli omorfo komati!! marese para poli!
anigo ena studio stin barcelona gia motion graphics and vidio edeting
and thelete na kanonisoume na prospathisoume na kanoume merikes doulies argotera kai hriasosaste mia omada gia edeting na mou stilite e-mail
harika!
Giannis

george victoratosFebruary 18th, 2009 at 1:21 am
epanefere thn eirhnh se kairo polemoy.to fws ths alhtheias sto skotadi twn hmerwn,thn agaph poy prepei na anadythei apo ta vathh tis psyxys!me sygkinhse kai taytoxrona moy ypenthimhse pws h zwh aksizei otan agapas kai agapiesai.se eyxaristw gia to videaki/glykofilw ton patera moy poy moy to esteile…anthrwpe agapa th fwtia stamata!

no parent'sFebruary 18th, 2009 at 1:39 am
Τί να πώ………………..
Δυστυχώς εγώ δεν χάρηκα ΠΑΤΕΡΑ.
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ , ΠΟΛΛΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ για την εξαιρετικη δουλειά.
ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Δυστυχώς έχουμε ξεχάσει πλέον και τα πολύ απλά αυτά που θυμόμαστε όταν οι άλλοι ”φεύγουν” ή δεν έχουμε γνωρίσει και θα ‘θέλαμε να έχουμε ζήσει ”πράγματα” και ”καταστάσεις” μαζί.
Τώρα που το είδα το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν -παρά το προχωρημένο της ώρας- να πάω και ν’ αγκαλιάσω τα δυό μου παιδιά που κοιμόταν στο δωμάτιό τους και να τους πώ στο αυτί, πόσο πολύ τ’ αγαπώ,πιστεύω ότι παρά τον ύπνο τους θα μ’ άκουσαν ή θα μ’ ένιωσαν.
Και πάλι ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για την πολύ δυνατή στιγμή που μ΄έκανες να νιώσω.
Δεν έχω κάτι άλλο να γράψω ή περισσότερο να πω για να δείξω ή να εκφράσω αλλιώς τα συναισθήματά μου……….

KALLIEFebruary 18th, 2009 at 4:39 pm
mpravo sas. me ksekourase, me siginise

socratisFebruary 18th, 2009 at 9:44 pm
απλα μπραβο

efiFebruary 19th, 2009 at 10:31 am
ευχαριστούμε που μοιράστηκες αυτή την υπέροχη ματιά σου μαζί μας…

georgeFebruary 19th, 2009 at 11:07 am
To sygekrimeno ergo to ematha otan diavasa ena poly wraio arthro sto blog ODOS THEORIAS (www.odos-theorias.blogspot.com)! To arthro eixe anevei stis 11.07.08…kai to sygekrimeno blog anevazei panta kala arthra politismou me to diko tou styl.

STEPHANIE D.February 19th, 2009 at 11:51 am
den dakrisa.eklapsa me anafilita…
gia ton patera pou exw xasei,gia thn mitera mou pou zei,
gia ta paidia mou pou megalwsan…
gia oti ekana i den ekana gi autous.
perissotero omws eklapsa gia tin magiki stigmi,
pou geutika,ta sunaisthimata pou mirazomai
me olous esas k auto einai eutixia…
na zeis..n’ axiwnesai..na aisthanesai..na mirazesai
NA BOREIS!!!!!!!!!!!!!!

SocratisFebruary 19th, 2009 at 1:19 pm
Εκτος ότι είναι απίστευτο. Πρέπει να το κάνεται να γίνεται download. Και να κυκλοφορίσει στα μαιλ όλου του κόσμου!
ΥΓ: Οποιος κάνει παρατηρίσεις του στυλ “το σπουργίτι φενεται ότι ειναι στον υπολογ.” και “η ατμόσφαιρα ειναι μουντή” κτλ, κοιτάει το δεντρο και χάνει το δάσος.
Να πάει να δει το star wars για να γουστάρει.

ΑστράρχηFebruary 19th, 2009 at 1:46 pm
Εξαιρετικό!

Δεν έχω λόγια!!!!!!Πάρα πάρα πάρα πάρα πολύ συγκινητικό!February 19th, 2009 at 8:48 pm
Δεν έχω λόγια!!!!Πάρα πάρα πάρα πάρα πολύ συγκινητικό!

SotirisFebruary 20th, 2009 at 6:46 pm
Πολυ ωραίο. Μου θυμίζει τον χρόνο που πέρασα με τον πατέρα μου πριν φύγει οριστικά από κοντά μας. Στο τέλος έκανε ερωτήσεις τόσο βασανιστικά ίδιες αλλά το μυαλό είχε μείνει κάπου πίσω. Να είναι καλά εκεί που είναι και μπράβο στον παραγωγό και εμπνευστή της ταινίας

SpyrosFebruary 21st, 2009 at 11:53 am
Απλά δάκρυσα … Ο πατέρας μου, στα 76 του μαθαίνει να χρησιμοποεί το internet και το e-mail … και εγώ δεν αφιερώνω ούτε 2 λεπτά ημερησίως να του στείλω 1 e-mail, ενώ ξοδεύω καθημερινά 6 ώρες στο γραφείο μπροστά σε έναν υπολογιστή !!!

konstantinocFebruary 23rd, 2009 at 12:09 am
Πολυ ομορφο.Ελπιζω να το θυμαμαι ,οταν οι δικοι μου γονεις μεγαλωσουν τοσο ωστε σε κατι τετοιες στιγμες να δειχνω την υπομονη και την στοργη που χρειαζεται.
Εξαιρετικη δουλεια.ΜΠΡΑΒΟ

ΝεκτάριοςFebruary 23rd, 2009 at 1:39 pm
Καλά μ’έστειλες κανονικά……………………………….!

kitsosmitsosFebruary 23rd, 2009 at 6:27 pm
Συγκλονιστικό! Ανατρίχιασα…
Εύγε!

TimgtFebruary 23rd, 2009 at 6:54 pm
Mpravo poli kalo k sigkinitiko k ayto metraei se mia tainia i ena vivlio gia ton aplo theati i anagnosti antistixa. Ta texnikis apopsis i to oti itan digital to spurgiti dn mou leei kati.

DebbieFebruary 25th, 2009 at 3:02 am
Very uplifting, and so very true. Thank you.
Debbie

magdalene kelesidiFebruary 25th, 2009 at 3:23 pm
ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΞΙΑ ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΛΟΓΙΑ. ΑΛΩΣΤΕ ΤΑ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΦΑΝΕΡΩΝΟΥΝ ΠΟΛΛΑ….
ΜΠΡΑΒΟ!!!!

chinoiseFebruary 26th, 2009 at 11:06 am
yperoxo!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Λευτέρης ΓαβουνέληςFebruary 26th, 2009 at 12:40 pm
Σ΄ευχαριστώ για τα συναισθήματα που μ΄έκανες να νιώσω.
Μακάρι να μπορούσα και εγώ να ζήσω μια τέτοια στιγμή με τον πατέρα μου.

ΑντώνηςFebruary 26th, 2009 at 3:02 pm
Σέ παρακαλώ νά συνεχίσεις νά μετατρέπεις τήν σιωπή σέ ατελείωτη ροή σκέψεων, ἤχων, μελωδίας καί ἐνίοτε -γιατί ὄχι κι ἐνοχών.Σέ εὐχαριστοῦμε

Pepi AvlonitouMarch 2nd, 2009 at 12:41 pm
Την μηγτέρα μου την έχω “χάσει” 20 χρόνια τώρα….
Μόλις πριν 15 μέρες έχασα τον πατέρα μου.
Ευτυχώς, είχα την ευλογία να ασχοληθώ μαζί του ουσιαστικότερα τον τελλευταίο καιρό, κι έτσι οι τύψεις είναι “λιγότερες”!…….
Αλλοιώς::::!!!!::::
Γλυκύτατο, τρυφερότατο, περιεκτικό, λιτό αλλά και εύστοχο…
Θα μας δώσεις κι άλλα?
Να ‘σαι καλά!

anastasiaMarch 2nd, 2009 at 4:32 pm
stenaxwriemai giati einai pragmatikothta poy egine tainia….rinai tryfero na to vlepeis akardo na symvainei…

GeorgfiaMarch 2nd, 2009 at 5:18 pm
Me sigkinise…me taxidepse…me provlimatise…
Xilia efharisto!
Apistefta sigkinitiki!

Menounou ArtémisMarch 2nd, 2009 at 9:13 pm
Bravo ! Aplo kai anthropino, tryfero kai vathy !
Endiaferon koitagma sto simerino kosmo !
Synehiste !!!
Artémis Menounou

angeliki kostasMarch 2nd, 2009 at 9:31 pm
Πραγματικά για όσους εκόμη έχουν ευαιθησίες!

iliopoulou mariaMarch 4th, 2009 at 4:05 am
απλα υπεροχο!οχι για αυτα που ειδα,αλλα για αυτα που με εκανε να νιωσω,να σκεφτω κ να φανταστω!!!

EleftheriaMarch 4th, 2009 at 4:48 pm
απλό, συγκινητικό και υπέροχο… τελικά μήπως θα έπρεπε να έχουμε περισσότερη υπομονή?

VoulakiMarch 5th, 2009 at 3:31 am
Ti na po!?! Polli katapliktiko! Euxaristo!!

costasMarch 5th, 2009 at 6:10 pm
oses fores ki an to do dakryzo
NA SAI KALA

demos8enesMarch 6th, 2009 at 1:45 am
Συγχαρητηρια!
Απλο, λιτο, αμεσο.
Αν και δεν εχει αμεση σχεση, μου εδωσε μια στιγμη δυναμης και δικαιωσης ωστε να ειμαι κοντα στους γονεις μου, ο ενας με ψυχοσυνδρομη και ο αλλος με αλτσχαιμερ, οπου η επαναληψη ειναι πηγη ζωης για αυτους.
Καλη συνεχεια.

vasilikiMarch 6th, 2009 at 7:35 pm
bravo!!!!! poly tryfero!

PanosMarch 7th, 2009 at 7:35 am
ένα μεγάλο μπράβο !

akalestosMarch 9th, 2009 at 3:58 pm
ntrepomai na to pv alla einai h prvth fora poy blepv kati diko soy.
foveros

Γιάννης ΚαζαντζόγλουMarch 11th, 2009 at 10:25 am
Σε 5 λεπτά & 30” βλέπεις το παρελθόν σου, το παρόν σου και το σίγουρο πλήν αβέβαιο μέλλον μας!!!
Ευχαριστώ για την υπενθύμιση.

sekariusMarch 11th, 2009 at 12:16 pm
eykolo to minima.Kaliprospatheia alla kapws erasitexniki.
Filika.

EmanueleMarch 11th, 2009 at 7:23 pm
Bellissimo, complimenti

ΑnastasiaMarch 11th, 2009 at 11:06 pm
teleio!me siginise!

DR. H. PARITSKYMarch 12th, 2009 at 1:50 pm
I HAVE WATCHED THIS AGAIN, AND AGAIN AND AGAIN. I HAVE SENT THIS TO ALL MY FAMILY AND DEAR FRIENDS. TODAY AFTER A MOTH PASSED I WATCHED AGSAIN. IT STILL BROUGHT TEARS TO MY EYES. THANK YOU
DR HARRY PARITSKY

Stephanie MoschonaMarch 13th, 2009 at 11:03 am
I would also like to congratulate the producer of this very touching film.
We certainly need more films of this nature to remind us of the reality of the future and what it could bring to each one of us individually and perhaps prepare us for the better or the worst.
March 16th, 2009 at 1:59 pm
[...] Εξελικτική Ψυχολογία: η ταινία! Posted Μαρτίου 16, 2009 Filed under: Ταινίες, Χρήσιμες Συνδέσεις, Ψυχολογία | Tags: Εξελικτική Ψυχολογία | Πολλά σε λίγα λεπτά! [...]

Andreas LoukakisMarch 17th, 2009 at 1:01 pm
Ειναι παρα πολυ καλη δουλεια ,με εντυπωσιασε η απλοτητα του και πως με αυτη περναει τοσα πολλα.Αλλα και η δουλεια απο κινηματογραφικης αποψης ειναι κατι αντιστοιχο απλα και βασιζμενο καθαρα στη φωτογραφια !!

artMarch 19th, 2009 at 6:49 pm
father to son, son to father,father to son and so it goes

MayadaMarch 20th, 2009 at 4:50 pm
That was just briliant! I absolutely loved it.

sohaMarch 21st, 2009 at 1:59 pm
its really touching … may god bless our parents always and ever.. and may rest them in heaven ..

ed209March 25th, 2009 at 9:38 pm
superb!
…thank you

ioannaMarch 27th, 2009 at 12:16 am
πως να σταματήσω να κλαίω για να γράψω ένα ψύχραιμο σχόλιο, μου λέτε? τι υπέροχη δημιουργία είν’αυτή φίλε μου? είδες που δεν θέλει πολύπλοκα πράγματα η τέχνη? μιά απλή ιδέα, μια ιδέα που αν την έλεγε κανείς θα του απαντούσαν , ελα μωρέ, κοινότοπο, πολυφορεμένο και διάφορα..όμως..το θέμα είναι πως θα το δώσεις αυτό , το απλό, το απλούστερο..δεν ξέρω αν είδες ένα βιντεάκι ενός ισραηλινού για τον πόλεμο, ένα παιδί που κυνηγάει ένα πουλί και το κλείνουν από παντού των ανθρώπων τα σύνορα, πόσο πιό απλή ιδέα? και είναι αριστουργηματικό..να είσαι καλά φίλε μου , να είσαι καλά, να δημιουργείς..

ArthurApril 6th, 2009 at 1:10 am
Bravo to the Father, it hit home for me.
Ephcharisto parapouli.

erikApril 10th, 2009 at 6:55 am
Ότι και να πούμε είναι λίγο και φτωχό. Η ταινία τα λέει όλα. Αν μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις αυτή η ταινία ξεπερνά το εκατομύριο (λέξεις). Παρεπιπτόντως είδα κι ένα video το οποίο και ανέβασα στο megaupload. Αν θέλεις ρίξε μια ματιά. http://www.megaupload.com/?d=OA67WPAC

Σταυρούλα ΚοντοκώσταApril 13th, 2009 at 12:05 pm
Η φωνή των γονέων είναι η φωνή του θεού.

ΟδυσσέαςApril 14th, 2009 at 2:22 pm
Απίστευτο, το τι μπορεί ο καθένας μας να βγάλει από τα κατάβαθα της ψυχής του!!! Τι βαθιά συναισθήματα καταπνίγουμε και καταπιέζουμε με την καθημερινότητα! Αλλά σίγουρα φίλοι μου, δεν είμαστε αυτό που θέλουνε μερικοί να είμαστε. Ακόμα είμαστε ΑΝΘΡΩΠΟΙ.
Τέσσερα ζευγάρια μάτια κοίταζαν το film, τέσσερα ζευγάρια μάτια δάκρυσαν. Εμείς, γονείς πλέον γύρω στα 50 με τα παιδιά μας κοντά στα 22. Ό,τι περάσαμε στο διάβα της ζωής των γονιών μας, το έδωσες μέσα σε λίγα βαριά, αλλά θεσπέσια λεπτά της ώρας.
Πολλές, βαθιές, οι μνήμες από τους γονείς μας (και παππούδες-γιαγιάδες για τα εγγόνια τους-τα παιδιά μας)
Ένα σπουργίτι είναι η καρδιά μας, άπειρες οι μνήμες μας για τους ¨αιώνια απόντες¨ γονείς μας.
Καλό τους αιώνιο ταξίδι. Το DNA τους είναι εδώ, μέσα στο σώμα μας, και το δικό μας μέσα στο σώμα των παιδιών μας.
Σε ευχαριστούμε. Καλή συνέχεια στο ανθρώπινο μονοπάτι σου.

Παπαστρατής ΙωάννηςApril 21st, 2009 at 8:59 am
Αν σκηνόθετήσεις τόσο υπέροχα και τον Παραμυθά τότε ανυπομονώ ακόμα περρισότερο να έρθει ο Σεπτέμβρης!Καταπληκτικό

χρηστος Παπ.April 23rd, 2009 at 5:51 pm
Μπράβο, είμαι γονιός της ηλικίας του ήρωα σου. Μ έκανες να αίσθανθώ όπως ο ήρωάς σου. Εχω συγχωρέσει γιατί δεν με καλάβαιναν . Μεγαλώσαμε σε διαφορετικές εποχές. Οχι βέβαια οτι δεν έχω κάνει κι εγώ λάθη. Σ ευχαριστώ.

NIKI TSAKIRIApril 27th, 2009 at 3:33 pm
ΔΑΚΡΥΣΑ….ΣΥΓΝΩΜΗ ΜΑΜΑ….

DeniseApril 30th, 2009 at 5:15 am
A poignant and very important message to all of us. Thank you for sharing this wonderful movie.

DIMITRIOS DApril 30th, 2009 at 10:00 am
ΜΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΟΣΟΙ ΕΧΟΥΜΕ ΓΡΑΨΕΙ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ BLOG ΕΧΟΥΜΕ ΔΥΝΑΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ (ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΜΕΡΙΚΟΥΣ) ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΕ ΚΑΛΟ ΔΡΟΜΟ. ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΧΑΘΕΙ ΟΛΑ…ΜΠΡΑΒΟ ΠΑΙΔΙΑ!!!

nikosMay 1st, 2009 at 1:30 am
Μαλακίες που γυριζουν καποιοι κουλτουριαρηδες νεοι και που νιωθουν πολλοί γεροι που δεν μπορουν να δεχτουν οτι ειναι στη φυση των παιδιων να φευγουν μακρια τους. Ξυπνηστε καημενοι, συναισθηματικοι ζητιανοι, το πιο σημαντικο στη ζωη ειναι η αξιοπρεπεια…

stathis384May 1st, 2009 at 9:56 am
ωραιο το βιντεο…
σαν ιστορια το ειχα ξανακουσει.
παρατηρησα ομως στο 03:24 οτι ενω διαβαζει στην δεξια απο αυτον σελιδα,γυριζει σελιδα και συνεχιζει να διαβαζει παλι στην δεξια…

Κυβέλλος ΣπύροςMay 3rd, 2009 at 8:39 pm
Τα θερμά μου συγχαρητήρια. Καλή συνέχεια ολόψυχα.
Σπύρος Κυβέλλος, Ιατρός Ομοιοπαθητικής.

Blue_RoseMay 4th, 2009 at 11:29 am
πολυ τρυφερο………μου θυμιζει τοσο πολυ τον μπαμπα μου…..κατι τετοια μας κανει και μεις ειμαστε τοσοι “μικροι” για να τα καταλαβουμε……….
“Σώμα απ’ το σώμα σου είμαι και ‘γώ,
μια πεταλούδα μέσα στον ωκεανό…
Κάτω απ’ τον ίλιγγο των αστεριών,
μέσα στους κήπους των βυθών…
Έρχεσαι, φεύγεις και πετάς,
κανείς δεν ξέρει που γυρνάς…
Κι απ’ τους ανέμους της καρδιάς
κανένας δε σου μοιάζει…
Γιατί είσαι κύμα που κυλά,
Μοίρα μποέμισσα καρδιά…
Μ’ απ’ όσα μου ‘δωσες κλειδιά
κανένα δεν ταιριάζει…”
στον μπαμπα μου…..

MCDMay 4th, 2009 at 11:40 pm
Para poly kalo!

PrasadMay 15th, 2009 at 1:59 am
Love this movie
Execellent theme & work
Thanks to do a great effert to do this movie and forward to us

ΙωνάθανMay 15th, 2009 at 2:28 pm
Είναι εκπλικτικό… Μπράβω σας παιδιά!!! Την έχουμε χάσει αυτή την στοργή!!!

BARRICEMay 15th, 2009 at 4:25 pm
Eklapsa!

RayanMay 18th, 2009 at 5:56 pm
Great movie.
Very thought provoking.
congrats
Rayan

haraMay 20th, 2009 at 7:56 pm
sygkinitiko !

ΜΑΙΡΗMay 22nd, 2009 at 3:07 pm
teleio to videaki prwth fora to eixa dei sto cinema..sunxaritiria.

OceanbornMay 31st, 2009 at 10:01 pm
San eikona einai omorfo! Kata thn apopsh mou omws uparxei ena paralogo pou anerei to mhnuma tou video!! Ti ennow: Oti to to 3xrono paidaki den rwtaei apo usterovoulia opws o pateras. O pateras einai san na perimene 30 xronia gia na parei ekdikhsh spazwntas ta neura tou giou.

AlexanderJune 2nd, 2009 at 10:56 am
Συγχαρητήρια. Ένα πολύ δημιουργικό σποτάκι με εξαιρετικό νόημα που αγγίζει οποιονδήποτε είναι έστω και λίγο άνθρωπος.
Επειδή πιστεύω ότι το μήνυμά σου πρέπει να πάει παντού, το πρόσθεσα στο blog μου με θέμα Elder Abuse. A video to make you think.
Συγχαρητήρια και πάλι για την ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ σου δουλειά και σου εύχομαι κάθε επιτυχία στην πορεία σου να ξυπνάς κοιμισμένα συναισθήματα. Μπράβο!

RomanJune 7th, 2009 at 2:36 pm
Wonderful. How often do we forget the seemingly obvious, basic yet important things in our relationships. Well done.

FiliaJune 12th, 2009 at 10:19 pm
Just Perfect!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!1

griseldaJune 21st, 2009 at 8:26 pm
gracias por este trabajo!!! Efkáristo!!!

michalis gr.June 23rd, 2009 at 12:45 pm
o,ti k an pei kaneis einai ligo.. sugkinitiko k me nohma… makari osoi to blepoun na katanooun k na uiothetoun to nohma tou… sugxarhthria!!!

xarhsJuly 12th, 2009 at 6:06 pm
Θυμάμαι όταν το είχα δεί και στο σινεμά. Μπράβο.

ANDRIANAJuly 15th, 2009 at 1:59 pm
SUGKINITHIKAME PALI!!!

elsaJuly 15th, 2009 at 2:20 pm
den iparxoun logia gia na perigrapseis ta sinaisthimata pou sou ksipnaei kai tis enoxes poy anadyontai gia oles tis fores pou den eixes xrono kai ipomoni na ziseis tin stigmi, pou itan monadiki kai perase…
Sas eyxaristoume

DominJuly 31st, 2009 at 2:28 am
Tromero filmaki me siginises pali…
Apodikniei pos prepei na xeromaste tin ka8e stigmi giati einai pragmatika 3exwristh.Se euxaristw

Sideris GeorgiosAugust 4th, 2009 at 8:15 am
ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΜΠΡΑΒΟ — ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Takis SSeptember 3rd, 2009 at 4:37 pm
Molis eftase sta xeria mou auto to link me to video.
Aifnidiastika … kai vourkwsa.
S’eyxaristw poly giati phra mia apanthsh se erwthmata etwn kai vrhka thn lysh pou toso me vasanize.
Ta 8erma mou sygxarhthria apo va8ous kardias
Takis
38 (grizaroume k akoma ma8ainoume)

MARIASAVSeptember 10th, 2009 at 12:09 am
ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΞΕΧΝΑΝΕ ΕΥΚΟΛΑ ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΑΙΔΙΑ….. ΑΠΛΑ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ, ΜΙΚΡΟ, ΣΥΝΟΠΤΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕ ΦΟΒΕΡΟ ΝΟΗΜΑ. ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΑΣ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΣΑ ΝΑ ΤΟ ΔΩ!!!!!!!!!!!!!!

oristeSeptember 15th, 2009 at 4:52 pm
I silently cried a little bit. Thank you.

ΓιάννηςSeptember 16th, 2009 at 11:17 pm
Πολύ ωραίο clip..

C.L. DenmanSeptember 19th, 2009 at 10:37 pm
Love is patient , love is kind! Love never shows anger and love never dies!

@ngelSeptember 24th, 2009 at 10:26 am
Υπέροχο από κάθε άποψη!

VasilisOctober 2nd, 2009 at 1:40 am
Πραγματικά πάρα πολύ καλό. Να πως μπορεί κανείς να πει τόσα πολλά με μία ταινία μικρού μήκους ενώ άλλοι δεν λένε τίποτα με τρίωρες. Συγχαρητήρια

osteliosOctober 2nd, 2009 at 11:48 pm
para poly kalo, sugxaritiria

VtoutziaOctober 12th, 2009 at 1:43 am
Apla gamato

gioOctober 27th, 2009 at 7:59 pm
τι ειναι αυτο??? uno grande παπαρια, αυτο ειναι!!! σιγα τι μαλακια που εκανες και τωρα τι θες να σου πουμε? μπραβο?! ας χειροκροτησουν τα αρχιδια μου καλυτερα. αντε γεια ρε χλελε με τις “τι ειναι αυτο” μαλακιες σου.

searchagonygrowsNovember 11th, 2009 at 1:41 pm
beautiful …..thanks

Α@Η2ΟNovember 11th, 2009 at 9:37 pm
πάρα πολύ τρυφερό, ευχαριστώ πολύ.

george collinsNovember 15th, 2009 at 6:17 pm
se kovi stin karthia.
November 26th, 2009 at 7:10 pm
[...] http://www.cpil.info/2008/12/14/what-is-that-the-movie/ [...]
November 26th, 2009 at 7:15 pm
[...] http://www.cpil.info/2008/12/14/what-is-that-the-movie/ [...]

KOSTAS_XALKIDADecember 14th, 2009 at 11:02 pm
ΡΑΓΙΣΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΤΡΕΣ….

Δημήτρης Π.December 17th, 2009 at 4:11 pm
Απλό!, Καταπληκτικό!, Υπέροχο! Τα θερμά μου συγχαρητήρια! Παρά τα 79 μου χρόνια με έκανες και έκλαψα σαν μικρό παιδί. Να είσαι πάντα καλά.

Κακούρης ΣπυρίδωνDecember 18th, 2009 at 6:18 pm
Η μεγάλη επιτυχία της ταινίας αυτής αποδεικνύεται από το γεγονός ότι μου έχει σταλεί στο faceboom/email με Κινέζικους/Γαλλικούς/Αγγλικούς/Αραβικούς υπότιτλους!!!! Μεγάλη επιτυχία! Συγχαρητήρια!!!
(Ήδη στο youtube, στα relative έχει μερικά από αυτά που λέω)

g.viseeDecember 24th, 2009 at 9:08 pm
sissistamatiou@hotmail.com paradeigmatiko

MaryJanuary 4th, 2010 at 2:43 am
Η μητερα μου εχει Alzheimer και νευριαζω πολυ, που με ρωτα και ξαναρωτα τα ιδια και τα ιδια.
Ευχαριστω…… που μου δειχνεις τον τροπο.

nikosJanuary 13th, 2010 at 9:32 am
απλό, ανθρώπινο, εμπνευσμένο!
keep up the good work!
Υ.Γ. Δε θυμάμαι άλλοτε να έχω κλάψει μέσα σε ένα 3 λεπτο! Άγγιξε ευαίσθητες χορδές!

vassilis triantafyllidisJanuary 13th, 2010 at 1:54 pm
genikos de vlepo elliniko kinimatografo klp. ektos apo eksaireseis. simera ir8e 1 link apo filo gia to site sou kai omologo pos i skino8esia, i photografia kai o sindiasmos me 3D katapliktikos. episis i mousiki kai start/end titles poloi kaloi.
efxomai mia mera na do tin tainia. mou 8imise to pa8os pou eixa kapote gia ti skino8esia….
xaireto

ΦροίξοςJanuary 29th, 2010 at 6:35 am
Ηθοποιοί ήταν αυτοί τώρα; Άμα έβαζες δικούς σου ανθρώπους θα χε καλλίτερο αποτέλεσμα..
Και άμα ο γέρος είχε πρόβλημα θα ‘βγαινε πιο καθαρά το νόημα… Τλκ αν είχε ‘η αν δεν είχε δν το καταλάβαμε..Τί, του κρατάει μούτρα επειδή δεν του δίνει σημασία ο γιός;Βρίσκω ότι το κοινωνικό πρόβλημα που πάει να θιχθεί παρουσιάζεται κατινίστικα..και σαν παράπλευρο πρόβλημα πλουσίων οικογενειών..
και γτ να κρατάει αυτό το ντοκουμέντο ο γέρος;και ποιός έχει παγκάκι στο σπίτι του;και είναι σωστό ο γέρος να ζητάει να τον αντιμετωπίζουν σαν μωρό;δεν υποτιμάται λίγο;

kostasJanuary 29th, 2010 at 5:54 pm
oi tenies pernoun paradigmata apo ti zoi exoun gini kai ta bgazoun stin othoni stin kinonia pou zoume eimaste tifli kai den blepoume mbrwsta mas gia polous logous an mpopousame na doume tha eimastan mikri theoi kai tha agapagame o enas ton allon pio poli kai tha eixame pio poli eilikrinia kai kathari psixi mesa mas, sayti ti zoi o anthrwpos dokimazete ola einai mia dokimasia na gini kalos i kakos den exw ksanamilisi pote mesa apo do aplos eblepa tis parapano apopsis einai wrew na agapas eite einai pateras sou eite einai to otidipote sayton ton kosmooooooooooo

dionysisFebruary 3rd, 2010 at 2:00 pm
poly kalo!

σιλιαFebruary 6th, 2010 at 3:04 am
δεν είναι δυνατόν να μην μας άγγιξε, δεν μπορεί να μην κύλησε ένα δάκρυ… ας μην το κρύψουμε!
αν θέλουμε να λέμε ότι είμαστε άνθρωποι…

MARIAApril 8th, 2010 at 7:35 pm
Σε ευχαριστούμε…για το κλάμα! και έτσι ξέρουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί…

petrosApril 21st, 2010 at 10:02 pm
nnnnnnnnnnnnnnnnnnnnai psilo mapa alla dn pirazei

Γιωργος ΑργυρηςJune 8th, 2010 at 4:41 pm
σ ευχαριστω για την αχτιδα φωτος στο σκοταδι της καθημερινοτητας που ισοπεδωνει λεπτες ισορροπιες και υποχρεωσεις εκφρασης και ανταποδωσης αγαπης

ArcadianJuly 26th, 2010 at 4:46 am
Η ταινία σας αυτή περνάει ένα αναπάντητο και όμορφο μήνυμα. Πιο πολύ θλίβεται κάποιος με τον πατέρα παρά με τον γιό. Πιο πολύ θλίβεται κάποιος με το γεγονός ότι ο πατέρας κρατούσε ημερολόγιο και αγαπούσε το παιδί του αληθινά , παρά με το γεγονός ότι ο γιος του φώναξε…Πιστεύω πως η σωστή λέξη για το τί μήνυμα περνάει είναι η λέξη ” σοκ” και θλίψη..Επίσης νομίζω πως περνάς και ένα μήνυμα διαχρονικότητας της φύσης, η οποία είναι ήταν και θα είναι το σημείο αναφοράς για όλες τις γενιές… Εξαιρετικός σκηνοθέτης είστε. Θα έπρεπε να γυρίσετε και μια ταινία μεγάλη. Θα είχα πράγματι την αγωνία να την δώ…
Γεια χαρά από Τρίπολη..