Τα φόρτωσα στον κόκορα
5 months, 2 weeks ago in Life
Έτσι μου έλεγε ο δάσκαλός μου στην 6η Δημοτικού καθώς και οι καθηγητές μου στο Γυμνάσιο όταν τα βρόνταγα όλα. “Τα φόρτωσες στον κόκορα Πιλάβιε! Σήκω στον πίνακα τώρα!” Ποοο… Τα θυμάμαι και γελάω. Αλλά στενοχωριέμαι που έχω παρατήσει το blogάκι μου. Στενοχωριέμαι που έχω αφήσει την φωτογραφική μου στα σκοτάδια της τσάντας της. Και ακόμα πιω πολύ με θλίβει το γεγονός ότι εδώ και ένα χρόνο περίπου έχω παρατήσει το the series. Τα φόρτωσα όλα στον κόκορα και του είπα να τραβήξει τον κατήφορο. Είναι κρίμα να αφήνουμε τα πράγματα μόνα τους. Σχεδόν να τα παρατάμε. Είναι τόσο κρίμα όσο ένα αυτοκίνητό που έχει μείνει βρωμερό και σκονισμένο από τα χώματα, με το μόνο ίχνος καθαριότητας πάνω του είναι δύο λέξεις που έγραψε ένας περαστικός: “ΘΕΛΩ ΠΛΥΣΗΜΟ”. Ακόμα και εκείνος έκανε κάτι παραπάνω. Νοιάστηκε τόσο για την κατάσταση του αμαξιού, που δεν τον ενόχλησε καθόλου να λερώσει τον δείκτη του δεξιού του χεριού για να υπενθυμίσει στον ιδιοκτήτη του ότι πρέπει να νοιάζεσαι για αυτά που έχεις. Πολλές φορές αναρωτιέμαι όμως αν όντως κάποιος περαστικός έγραψε αυτές τις δύο λέξεις ή τις έγραψε το ίδιο το αυτοκίνητο… Έχω χαζέψει ε? Ίσως… Αλλά, δεν σας έχει τύχει ποτέ να δείτε κάτι που έχετε παρατήσει για καιρό και να σας φωνάξει “ΘΕΛΩ ΠΡΟΣΟΧΗ” ή “ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΠΑΡΑΤΗΣΕΣ?” Κάπως έτσι έγινε λοιπόν όταν μπήκα εδώ σήμερα. Σκέφτηκα πολλές φορές να το κλείσω τελείως. Η σκέψη αυτή όμως σταμάτησε απότομα όταν θυμήθηκα ότι αν δεν υπήρχε αυτό το blog, πολλά πράγματα θα ήταν αλλιώς τώρα. Σε ευχαριστώ λοιπόν. Δεν θα σε ξαναπαρατήσω. Καλό σου βράδυ…
Καλά μην υπόσχεσαι
Δεν υποσχέθηκα! Ααααχ εσείς που ασχολείστε με την πολιτική… Νομίζεται ότι τα ΘΑ είναι υποσχέσεις!!
Απάντηση #1 (φανατικού αναγνώστη, μάλλον γυναίκας)
Οχι Κωνσταντίνε (οικειότητα), μην παρατήσεις το μπλογκάκι σου, καποτε κι εγω πηγα να το κανω, αλλα τα τόσα πολλά που μου έχει δώσει καθώς και η τόσοι αξιόλογοι ανθρωποι που έχω γνωρίσει με έκαναν να επαναδιαπραγματευτώ την αρχική μου θέση.
Καλώς ήρθες πάλι πίσω, καλή συνέχεια!!!
Απάντηση #2 (Dealsend σε μεγάλες πείνες)
Ωραίος κόκορας, τον κοίταζα και τον σκεφτόμουν με μακαρόνια!!
Απάντηση #3 (Κανονική)
To the series, μου λείπει πιο πολύ, αυτό αν εχεις χρονο ξανα ξεκινα
Συμφωνώ με τις απαντήσεις 2 και 3 του προλαλήσαντος φίλου…
Καμμιά φορά δεν είναι κακό να φορτώνουμε και τον φίλο τον κόκκορα προκειμένου να συγκεντρώσουμε ενέργεια και έμπνευση για την συνέχεια… Αν σηκωθείς λοιπόν στον (μπλογκο)πίνακα, θα γράψεις σίγουρα την λύση του ζητήματος (όπως στο σχολείο).
[Άσχετο επειδή το έχω πολύ πρόσφατο: αυτόν τον R. Emmerich τον είχα για (λίγο αμφιλεγόμενο αλλά) ικανό σκηνοθέτη... Τι ήταν αυτό το "10.000 π(ολύ) Χ(άλια)";;; Τι γυρίζουν οι άνθρωποι;]
Όσο για το Series μήπως το κάνεις επίτηδες για να σκάσουμε από την αναμονή και μόλις σκάσει το επεισόδιο να γίνει το διαδικτυακό “έλα να δεις”;
perastiko ine….se varese ke sena i aniksi filtate sinblogiti;p
φαντασου εγω που ειμαι γυναικα και το αμαξακι μου μοιαζει απεξω σα να εχει περασει απο τη σαχαρα και μεσα φερνει σε κοτετσι (ετσι αποκαλει καποιος γνωστος τ’αμαξια με ακαταστασια…χαρτια, ξεχασμενα πραγματα, σκονες κλπ)…
το blog μερικες φορες τελματωνει…αλλα πρεπει να μενει ‘εκει’ πιστευω…ειναι ενα δημιουργημα αλλωστε, μια καταθεση δικη μας που μπορουμε οποτε νιωθουμε την αναγκη να βρισκουμε ‘απαγγιο’ μεσα του…η ιστορια εχει δειξει πως σε μεγαλο ποσοστο, οσοι τα εχουν κλεισει απλα εχουν μπει στον κοπο να τα ξανανοιξουν…καθως…για μας τους bloggers και το blogging μπορει να ταιριαξει η παροιμια…’αφηνει η π…… το γ…..???’
χαχαχαχα τα ‘λεγα εγώ!!!
Υγ ωραίες ξαδέρφες έχεις…”μάστορα”
χεχεχε
πλυν’το κι έλα λοιπόν….
Όχι, μην αφήσεις το blog σου να γίνει βοτσαλάκι, ε;
(”Βοτσαλάκια”/”ishikoro” λένε στην Ιαπωνία τα blogs που οι ιδιοκτήτες τους δεν ασχολούνται πια.)
@Sweet and bitter Μην ανησυχείς, αυτό το blog είναι μακριά από το να είναι “ishikoro”