Είμαι τελευταίος? … Τελευταίος στο στόλισμα εννοώ!! … Αλήθεια? … Α! Τι ωραία!

Στόλισα κι εγώ λοιπόν… Πρώτα το blog και μετά το σπίτι βέβαια! Πέρσι δεν στόλισα, βαριόμουνα. Αλλά φέτος κάτι με έχει πιάσει… Κάτι Χριστουγεννιάτικο… Λέτε όντως να υπάρχει το πνεύμα των Χριστουγέννων γιαυτό να αισθάνομαι όμορφα? Ή μήπως φταίει το γεγονός ότι σε 4 μέρες θα πάω ταξιδάκι? Χμ… Μπα, μάλλον το δεύτερο είναι! Γιατί αν το πρώτο ήταν αλήθεια, τότε αυτός ο κόσμος και συγκεκριμένα αυτή η χώρα, θα ήταν αρκετά πιο ήρεμη και χαμογελαστή.

Αύριο θα έρθουν σπίτι διάφοροι καλοί φίλοι για να φάμε όλοι μαζί και σήμερα πήγα για ψώνια. Επειδή μου αρέσει να παρατηρώ τον κόσμο, πιο πολύ ώρα πέρασα να κοιτάω ζευγάρια, οικογένειες και νέους που ψώνιζαν, παρά την λίστα που είχα μαζί μου. Πιστεύω ότι είμαστε τραγικοί. Είναι δυνατόν μέρες που υποτίθεται προσφέρουμε δώρα ο ένας στον άλλον να κάνουμε τα ψώνια μας κατσουφιασμένοι? Είναι δυνατόν ακόμα και τα Χριστούγεννα, που μας “προστάζουν” τέλος πάντων να είμαστε καλοί, να συνεχίζουμε να είμαστε… εχεμ… ναι… Είναι δυνατόν μια τόσο όμορφη και ηλιόλουστη μέρα σαν αυτή που πέρασε να κυκλοφορούμε με τα βαριά μας μούτρα και τσακισμένα μας νεύρα? Ε ναι λοιπόν, το αποφάσισα. Είμαστε μανιοκαταθλιπτικός λαός, νευροπαθείς και μουτρολάγνοι (αυτό βγαίνει από την λαγνεία και τα μούτρα). Σκεφτόμουνα σήμερα πόσο πιο ωραία θα ήταν αυτή η χώρα αν ήμασταν απλά μη-μουτρωμένοι. Αν ήμασταν ευγενικοί, λέγαμε μια καλημέρα και χαμογελάμε σαν να το εννοούμε. Ναι τώρα θα μου πεις, μετά θα ήμασταν σαν του φλώρους του Άγγλους που όλο καλημέρα και συγγνώμη. Ε ναι! Χίλιες φορές φλώροι πάρα κατσούφηδες! Ακόμα και οι Σκανδιναβοί που έχουν το 1/8 της ηλιοφάνειας μας είναι πιο χαρούμενοι από εμάς. Για το 2008, λοιπό, θέλω να μας ευχηθώ, να γίνουμε επιτέλους άνθρωποι ταιριαστοί με το κλίμα μας! Χαμογελαστοί και ηλιόλουστοι.